Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Des anderen daags werd nog gestreden aan den zoom van het Baduhennawoud, maar ook daar behaalden de Friesen de overwinning.

Ten slotte ging de Romein, als om de maat zijner schande vol te meten, het zwaard tegen zich zelf keeren. Vier honderd voetknechten, die zich op do hoeve van Cruptorix (wellicht Roptahuis bij Wynaldum) hadden verschanst, kregen onderling een zoo feilen twist, dat een bloedbad er het eincle van was. Aan eiken kant en in ieder opzicht was dus de nederlaag van den overweldiger beslissend. En daar hij tusschen Flie en Lauwers niet langer gedekt was, besloot hij wijselijk af te trekken en de Friesen «wiens naam sint vermaard werd onder de Germanen," verder ongemoeid te laten.

Wat er met de legerburcht aan het zeestrand is gebeurd, weten we niet; maar het ligt voor de hand dat het vrijgevochten volk hem met den grond heeft gelijk gemaakt.

Vreemd mag het heeten, dat in vele leerboeken van onze landshistorie, deze vrijheidskamp van het Friesche volk wordt verzwegen, terwijl hij juist het eerste voorbeeld op onzen vaderlandschen grond is geweest van gewapend verzet tegen de Romeinsche overheerscliing.1) Ook deswegen achtten wij deze vergeten bladzijde uit de geschiedenis van ons voorgeslacht te meer der vermelding waard.

Op het kustland tusschen Flie en Borne heeft het eerst de Friesche fierheid geblonken, die het juk afwierp van den vreemden indringer.

') Generaal Booms, Het eerste boek van Neerlands Krijgsgesch. 's Gravenh. 1887, bl. 125.

Sluiten