Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een glazen buisje te nemen, gevuld met ijzer- en nikkelvijlsel (ook ijzer- en zilvervijlsel kan dienst doen); de indruk, dien de electrische stralen hierop maken, bestaat daarin, dat de kleine stukjes zich rangschikken en geleidend worden voor den electrischen stroom. Hebben we dus aan een stroomgever eenen gesloten koperdraad, dan zal daar een stroom doorgaan, doch bij 't doorknippen van den draad op de eene of andere plaats, houdt de stroom op, daar de keten verbroken is. Worden de zoo ontstane draaduiteinden weer verbonden door 't bovengenoemde buisje, dan zal ook thans de stroom nog niet kunnen doorgaan. Springen echter vonken over tusschen de bij den overbuurman geplaatste koperen bollen, zoodat electrische trillingen ontstaan, die zich voortplanten tot 't buisje met vijlsel, dan wordt dit laatste geleidend en de stroom gaat door. Dit kan men bijv. heel goed opmerken door ook een electrisch belletje in de keten te zetten, want zoodra de vonk is overgesprongen, zoodat de geleiding in 't buisje bewerkstelligd is, gaat de bel aan 't luiden. Een tikje echter op 't buisje schudt de metaaldeeltjes weer door elkaar en de geleiding is verbroken, zoodat eene nieuwe vonk noodig is om de bel weer in werking te brengen.

Sluiten