Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geringen afstand van elkaar geplaatst, dan kan men zich dunkt me zeer goed voorstellen, dat de spanning op beide bollen zóó groot wordt, dat de electriciteit door de scheidende luchtlaag heen slaat en er zich een vonk vormt. Naarmate de luchtlaag dikker is moet de spanning grooter zijn. Is de vonk overgesprongen dan is 't evenwicht weer hersteld en de lucht sluit zich aaneen, zoodat de beginstand weer bereikt is. Heeft men zeer groote bollen, dan kan daar ook véél electriciteit worden opgebracht ol afgehaald en zullen er dus om tot evenwicht terug te komen groote vonken moeten overspringen. Aangezien echter de lucht een zeer slechte geleider is, moeten de spanningen zeer groot zijn om slechts vonken van eenige centimeters te kunnen geven. Zoover zijn we dus gekomen, dat we flinke vonken moeten verkrijgen, eene groote spanning te weeg brengen.

Nog eens voor een oogenblikje daarlatende hoe we deze beide vereischten verkrijgen, moeten we eerst de electrische vonk eens wat nader beschouwen, want deze is niet geheel, wat ze voor ons oog schijnt te zijn.

Voor 't gemak van den lezer zullen we de grootste

Sluiten