Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IX. STOF.

Stof wemelt van ziektekiemen; het is gevaarlijker dan bommen en granaten.

Met de verpleegster uit.

'k Heb eerbied voor den geneesheer — om zijn groote kennis, die hij dag en nacht ten dienste stelt der lijdende menschheid; om zijn zelfopofferende liefde, die hem niet terug doet schrikken voor afzichtelijke wonden en besmettelijke ziekten ; niet het minst om zijn trouwe plichtsbetrachting, zijn volhardend ijveren voor 's volks gezondheid, ondanks miskenning en harteloos gemis aan waardeering.

Maar naast den geneesheer huldig ik met warme vereering die sterke vrouwen, die, zichzelf vergetend, al haar krachten wijden aan de verpleging onzer zieken.

Zie, den ganschen morgen en een groot deel van den middag is onze verpleegster druk in de weer geweest in het gasthuis, als ze ten minste er niet reeds op uit is geweest. In elk geval gaat ze thans — de zon heeft reeds het grootste deel van den hemelboog beschreven — haar zieken buiten het gasthuis bezoeken. Preutsch is ons zustertje volstrekt niet: dat is geen eigenschap van zusters, nog veel minder van een zuster-verpleegster. En dus, als ge lust hebt, mogen we haar vergezellen.

Waar gaat de wandeling heen ? Naar gindsche armoedige woning: de gesluierde Liefde zal er troost en hulp, verlichting, zoo mogelijk genezing brengen, in elk geval het lijden verzachten en de ziekte, naar menschelijke krachten, bestrijden.

— Hoe gaat 't er mee, vrouw Rutten ?

— Slecht, Zuster! Zoo slap, zoo moe en maar geen zin in eten!

— Nou, dat zal wel zachtjes aan komen. Ik zal wel eens wat voor je klaarmaken, een licht kostje, wat lekkers ! Maar kijk eens hier, op die melk: een heele laag stof! Waarom leg je geen dekseltje op je glas r En je bord met eten staat hier ook al ongedekt. En daar op de kast zie ik boter en brood en aardappelen en vleesch en alles zoo maar staan!

— Is dat dan zoo erg, zuster?

— Of dat erg is? Zeker', dat is heel slecht voor een gezond mensch, maar nog veel erger voor een zieke. Kijk eens,

Sluiten