is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Hamlet-probleem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verlegd. Gevoelig voor het diepzinnige er in, voor den achter vernuftsspelingen verholen zin, heeft zy, steeds meer het stuk zelf uit het oog verliezende, een systeem van wijsgeerige tekstverklaring opgebouwd, waarbij men alles raadpleegde, behalve de bron zelf. En wie de bronnen kenden, lazen bevooroordeeld. Zoo werd er naast den oorspronkelijken Hamlet, een nieuwe Hamlet opgebouwd. En deze Hamlet werd naar de persoonlijke, neigingen en „hoogere" behoeften van den commentator, op de meest verschillende wijzen aangekleed en zelfs uitgekleed.

Goethe zelfs is van die fatale invloed niet vry gebleven. En toen de Weimarsche profeet er eenmaal zyn conjuctuur op gegeven had, was 't met den boeken-Hamlet heelemaal gedaan. Tot in onze dagen ziet men in Hamlet-commentaren nog immer die hopeloos zwaarmoedige woorden van Wilhelm Meister paradeeren: eine grosze That auf eine Seele gelegt, die der That nicht gewachsen ist. Ein schönes, reines höchst moralisches Wesen, ohne die sinnliche Starke, die den Helden macht", en wat dies meer zij.

Het is een al steeds wonderlijker opgetooide Hamlet die nadien door de wereld is komen wandelen. Wat is men niet tegen den braven, koenen Deenschen prins te keer gegaan. Men heeft Leartes, Fortinbras, zelfs Polonius en koning Claudius tegen hem uitgespeeld en soms al heel weinig aan hem heel gelaten. En toch was Hamlet Shakespaere's liefstgeboren geesteskind. Hoezeer onze tijd in den ban van de Duitsche comn entatie staat, blijkt wel het duidelijkst uit het feit, dat een Engelsch correspondent van een groot Hollandsch blad, onlangs aan „de beroemde woorden" „die Rest ist Schweigen" herinnerde, niet wetende, dat hy zich juist in het land bevond waar die beroemde woorden gedicht waren; the rest is silence, het zijn de laatste woorden die Hamlet spreekt en waarmee hij zich ten doode wijdt. Het made in Germany beleeft vermaledijde successen.

Het is ook aan zulke teekenen duidelyk hoezeer het Hamlet commentaar het spoor bijster is en zich ver van den oorsprong op een kwalyk veralgemeenzaamd oppervlak beweegt. En zoo haalde nog onlangs de heer van Hall in zijn tooneel-kroniek van De Gids een uiting van Sarcey aan, die bekende den Deenschen prins niet te begrijpen. De romaansche geest heeft nooit in alles de germa.ansche kunnen volgen. De geest van Hamlet, die naar Wittenberg verlangt, hoe heeft Shakespeare hem zelf niet alreeds geteekend in zijn houding tegen den naar Parijs trekkenden