Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dxéllsiv (cellere, celer) ducta sint, subesse videtur. Ignorantiam meam fateri malo.

dxspatXa* iivqgIvt]. SixeXoL H.

axéacos, Apollinis cognomen in Elide. Paus. VI 24, 6.

axeai? (i. e. imGxevri) &vqüv IE 241. 276. 297. Similiter passim in titulis architectonicis verbum ccxeïg&cu pro èmGxsvci&iv usurpatur. Bourquet ad inscr. Delph. BCH 1866, p. 209 eodem sensu reperiri docet ïaGig in inscr. inedita.

dxsacó8ovo£. Kaib. ep. 1026, 8: G&fe, (iuxuq üuicov, &xe<s<&dvv[é]. dxsósiv. Cret. et Cypr. = aia&dvsG&ai, xijQsïv LG. II 17 dxevovxag xctösGta. Cf. Hes. uxsvsr vtjou. Crusius cft. xoeïv, xovvelv, ccxovciv. Hinc fortasse Pindaro N. II 14 reddi oportet «evgev, i. e. fjod-eto pro axovGsv. Vid. S. V. aloiGa.

ayvqüla pro «jjWa Macedones dixisse refert perperam EM 45, 35,

recte pro qa&v^ia EG 25, 34.

dxvyxooxa = dxrjxoa Herond. V 49. Similiter ex ayr\yoict dissimilatione natum est ayrjo%a. Laconum est axooxa ap. Plut. Lys. 20 et Agesil. 21; rjxovxévai legitur in PO II 237, col. VII, 23. djojjxojv* ixxEfy^itvog. H. Vix tarnen aliud signiflcare potuit quam

r)Gv%iog. Cf. dcxrjv riysg et axrjviov apud Hesychium.

dxcöoOv verbum ignotum, unde gl. Photii vjxióatiévog- axïöctg dxc8p-0)xd£(D' afi^Xvcoita. H. = ccKidv-concïfa. Cf. xvêvóg = xvÓQÓg. dxcviytos óxóa-caots = cpavEQa ovoia, sermone Aegyptio. Cf. uvxox iv r)t o g.

dxcvoxpatcop pap. mag. Parthey I, 200.

axipo? (ex axiÖQog?)' ixG&svrjg. H. Aeolice. Vid. Hoffm. II 238 et cf.

Theocr. XXVIII 15.

axxaö-cV uvadsv (pro üval&sv Schmidt). H. Assimilatione et syncope

natum ex avéxct&ev.

dxxatOV* evxatacpQÓvrjTOV. H. Cf. axxifcG&cei.

Acceutus. De accentu dorico vid. Ahrensium II § 3, de aeolico 1 § 3. dxxóp* aGxóg. Aaxmvsg. H. Assimilatione et rhotacismo.

Accusativi plur. I deel. terminationes_doricae üvg, ag, ag. Vid. Ahrens II 224, aeolica aïg, thessalica civg. Vid. Hoffm. II 540. — II deel. doricae övg, üvg, cög, ög. Ahrens II 227 sq.; aeolicae oig, thessalicae öï', quae terminatio reperitur etiam apud Arcades, Cretenses, Theraeos, Coos, Cyrenaeos (cf. Kühner — BI. II 1, p. 168, 2.). Hoffm. II 536. — Acc. plur. III deel. terminationis Tg (eq) pro ög exempla praebent tituli Achaeorum, Eleorum, Delphorum, Phthiorum, al.: GD 1615, 4 dctfioGioyvlaxeg, 12 êXuGGoveg, 1612, 8—10: xovGÖs — Gv^i7toXE^,rjGavrEg — GvvöiaGcóiGavxeg, 1172 tiIeloveq et %<x()ixeq, 1483 (= IA 319, 6) öexaxéxoQsg, 1448 Grmr\Qsg. Propria fuisse videtur haec terminatio radicibus in consonantem exeuntibus. Multa alia exempla collegit Kumanides in „Ai\ag a&rjGavqiGroi" s. v.

s

Sluiten