Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aptoxóxos sequior forma pro ccyxoTtóitog legitur etiam in sera inscr. GIG 1018 (= CIA III 1452), in CIA III 1453, et in PO 85 (I p. 147), in pap. Lond. p. 34 (saec. a. C. II) et saepius. a.pzozpa,XY]Q = ccgroniólrig. PO 304, 5 (aet. Arabicae) 317, 15 (a. 581).

Cf. ccQyvQOTtQaxrig, olvonq ar rj g, alia, quae usus sunt novitii. aptoxcoXtxóv, zó. Vid. s. v. /ivXa&pixó v.

aptos. Lyrici anonymi fr. in pap. Aeg., Archilocho tributum a Reitzensteinio editore, probabilius Hipponacti a Blassio Rh. Mus. LI p. 102 sq., Sitzungsber. d. Pr. Ak. v. Wiss. d. 4 Nov. 1899. Fr. I, 5: è'v9a nóU' ccvctrtlrjaei xa>ca | SovXiov ocqxov k'öcov. Cf. duvlia fiafa. aptó^v et ap-óa^tai = iiotxeïv et dioixrjGrjxai LG X 26. Contra TH I 106. xat at xivt xa aAAcot TCaQÖmvxi Tav yav, av xa avxol fiéfUtfO'CöGcovxai, i] cc q t v 6 (o v x a t rj ccTtoöcovxai xav STtixa^Ttiav xxË. idem verbum oppignerare significare videtur. Cf. Kaibel IGSI, pag. 174. Sequitur ibi post pauca usu intransitivo i i] olg x ccqxvgei, tj ot ■jtqiafisvoi xav imxaQTtiav, nisi forte ibi legendum ^ olg x dgxv&sï, i. e. aQxv&fj, scil. rj tmxaQTtia. Parum prodest comparare cum eodem Hes. gl. anaqxvslv unoxr\QvGGsiv. TaQavxïvoc, quae notio plane diversa est.

apravor ÜQxcav H., velut Argis et Epidauri. Cf. Plut. Qu. Gr. I, 1. Mor. p. 291 P. Ot fiev xo nohxsvfia * * oySoi]xovxa xal exaxov avÖQsg rjGav èx ós xovxcov fjQovvx 0 fiovlevx ag, ovg ag xvvovg èxakoi>v. Thuc. V 47. Item dialecticae originis sunt Hes. gl. aQxv^a- dta&ïjxV,

ÖLXTj. aQxvv (vulgo aoxvv) cpiUav xal GvajSaGiv 7) kqLgiv. uq xvg'

Gvvxafa, quod voc. ob terminationem ionicum aut creticum esse crediderim, «ptivai' öia&eïvai. De verbis Herodoteis uqxvuv et ilaqxvuv vide Schwh. in lexico.

apöscv Syracusanos pro ëcpékxeGdai dixisse contendit EM 134; 12. Sed quae in eius rei fidem citat Sophronis verba &9vtx &v <p4£siv (fr. 95 Ahr.), ita comparata sunt ut nemo intellegat. Portasse legendum ccqvex av (p v £ a v = stpsAxeff'd's txva (xax a) cpvyijv, trahite vobiscum (v. c. liberos) in fuga (exilio), a&\Lav, ut cum Medea Euripidea dicam, ècpolxtSa. Ita hoe agvsiv alia forma fuerit verbi sQveiv, (i. e. eXxELv). — Aliud apveiv habet Hesychius in glossis: a pvovGai IsyovGai, xsXsvovGiv' aQvGaG&ai' iitixaksGaGdai, quibus fretus Ahrens in Philologo a. 1860, 54 ap. Pindarum O. IX 109 ÓQ&LOV ïtQvaai pro ÜQvGal proposuit, simul vero OQ&ia yaqvGai, Wilamowitz contra oq&ü avGai daQGÉw (pro &aQGÉuv).

apoaag, b = agvoxijq, a^voxi^og, agvzaiva. Deli tit. BCH VI 39.46.90. Cf. Athen. X 424 C et aQvGog- ayysïov nlexxov aizvQidtödeg. Theognostus f. 49 BA 1324 A.

aprjajxty* axoGfiia, ctggvdjiia H. Gl. ionica. Cf. QvGflóg — $V&/J.óg.

apóa cssafl-at ion. = aQvxsG&ai. Her. VI 119. Pft. ccq^q vy ft at habet Hes. aponyjit aeol. = apünu. Alcaei fr. 47.

Sluiten