is toegevoegd aan uw favorieten.

Lexicon graecum suppletorium et dialecticum

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

xóxpcvos, cyprinus? Pap. mag. saec. p. C. III PK (I) CXXII, 1166: yQiaips) èv fjlu xvKQivm catb tzXoiov vsvavayvjxóxog. Cf. Dioscur. 1 18' 65. 124.

xóxpts* nÓQvr\. H. Ita Abydeni, teste Athenaeo XIII 372 EP. Koxpoyév^a aeolice = KvTtQoyévsia. Sapph. 87, Alc. 60, Theocr. XXY 81.

Cf. Hoffmann II p. 335 sq.

Jtóxpos* pétQov sivr/QÓv. H. Legitur in titulo prope Pergamum reperto a. 326/5 a. C. Dittenb.2 155, 14: ó óe TteQijiokóg èouv xfjg yfjg gkóqov KVTtQcov sxaxov ê^dofjLrjxovxce y.xe.

}ct)Xta£ovtc dor. = xvnxü£ov6iv. Sophronis fr. 43 Ahr. èv&aöa xvnxa^ovxi

tiXsÏgxcil yvvatxeg.

Jtóxiecv. Lexico Schwhi adde Her. III 14, 3 è'xvrpe èg xfy yfjv.

zópa = KVQict. Saepius papyri aeg. aet. byzantinae. Cf. Byzantinorum scriptorum loei in lex. Sophoclis s. vv. xvqu, >ivqig, xvq0? (=xv&iog). Sic tit. sepulcralis IGSI, 1739 habet xvpé fiov.

Kupava dor. = KvQrjvr], saepe ap. Pindarum. Vid. Mvxavïjg.

rj'fiYj (an y.vixpr) ?) uQyvoa èv Gaviöimi 7tQoai]lcou.svrj in donariis templi Deli. Michel 833, 76.

xopeïv = Tvyxavnv. Hes., trag., Her. passim. Herond. II 45 Xvivs xvqgv. III 57 <xya&&v xvQOccig. Kaib. ep. 683 [xal £])iv?ov rlv Acfyov aladv. Forma xvgeiv passim legitur in papyris aeg. — Vid. Gvyxvgovxa. ■KOpMxbQ Xóyos, 'o, fiscus. CIG 4957, 18 xav orpsdóvxmv eig x. x. L Cf. ibid. 13. — PB I 15. 620, 15. 747 I 16. Vid. Wilcken O. G. I p. 645. Cf. öfjfxÓGiog et Ka ia a q o g.

xoptsca, dominium. CIA II 471, 28. Pap. Taur. I 5, p. 36. Vid. x9&xnaig. XlSpt^-pa' nQoGansïa 'gvhva. H. Vid. xvpixx o i.

xóptóg eijj.1 in titulis delphicis constanter construitur cum participio pro inflnitivo, quod etiam fit apud Polybium. Crebro illic occurrit formula xvqiol èóvxcov avkiovxeg. Idem valet de inscr. boeoticis GD 497—501. Vid. s. v. aoviifjv.

Köptg- 6 'Aóavig. H. Vid. m>(j)ls. Propter significationem nominis semitici dubitari potest an KvQig sive Kvgoig sit forma hypocoristica vocis xvgiog.

xoplzzsw. Vid. xoQV7txeiv.

xopmoi' ot 'tyovxsg xa |vhva nqoGamua xaxa 'Ixaliav xal êogroc^ovxeg ri) KoQvöalia yilotaGxai. H. Kaibel in F. G. C. adnotat „Diana Corythalia apud Lacones colebatur. Similia sacra fortasse apud Tarentinos. Incertum num huc pertineant Hes. vocabula xvv&iov, xvliv9iov, xvql&qu, quae omnia ngoGcoTtela £vhva explicantur." Ultimum sane cognatum videtur cum verbo xygixteiv, licetque fortasse suspicari personas illas ligneas cornibus insignes fuisse, ita ut actores capros specie sua cornuta referrent, dicti inde petulci.

Jtopto)?, pro arbitrio, e propria potestate. Inscr. Oropi EA 1885, p. 93 sqq. 1. 10: '^rjixiovrio o [sqtvg (ié%Qi névxe óoayjiitov y.vqimg.

.31