Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grae. Vid. Meister I p. 235. Item in vasis atticis Kgoêaog = Kqoïgos GV p. 429 et passim in inscr. ionicis apud Hoffm. III. — Cf. AE pro Al.

oeifqv (= olyvvvcti) volg vctvoig (= zovg vsag). Inscr. lesbia saec. IV a. C. 83, 43 H., unde Hoffm. II 423 Homero reddendum patat coJ- pro wi§£. — ol'yvvfiL = oflyvvfii.

SCacva, piscis quidam apud Thurios. Vid. aaQÖivog.

o£oi = Strot (ocrot) Gortyn. Mus. Ital. II 67, 2. Iidem ibidem 53, 1 ofw &7teQ — orrio wkeq, quoti cuiusque.

SO-tJa* cifia^a fipioviKrj. H., qui similiter explicat d&Lxri et i&eir), formas ionicas.

othjAata* ofi/iara. AioUïg. H. Exstat apud Nicandrum Ther. 178. 443 et Alex. 33, Kaib. ep. 1028, 67. Contra dubia mota ab Ahrensio II 504 propter onnara (Sapph. 2, 11) recte disputat Hoffm. II 241 sq„ comparans oré&fia, yQÜ&fict, as#(0«, ï^fia. — Vid.

o 7t 71 ce t &.

oO-oviiypd. Ostr. Theb. 1499 (saec. a. C. II). Vectigal impositum texturae tav èdovCmv (Suid. Uma icpdGpcixa scil. ex lino sive bysso) in Aegypto, quam texturam monopolium regium fuisse pluribus de causis suspicatur Wilcken O. 6. I p. 266 sqq. Vox formata ut èXaiQa, futy\Qa.

oi pro ov aeolicum in acc. plur., ut ol'xoig, in participio, ut kqivolgci, in 3 p. plur., ut kqlvoigi.

öï terminatio genetivi secundae declinationis pro öv apud Thessalos in lapidibus ubique obvia, abbreviata ex öïö (omnino cf. öïö), quam terminationem iis vindicant veteres grammatici, ut ïa sermone cyprio ex ïaö et dat. in ölj apud Thessalos ex aeolico öTai. Cf. Ahrens I 233, Fick, Odyss. 29, Hoffm. II 532 sq. Alii, ut Brugmann et G. Meyer, habent pro locativo. — In Thessalia soli tituli Pharsali et Cierii habent öv (= co) in genetivo. Testimonia praebet Hoffm. 1. 1.

oi. Adverbia loei in ot: vipoi = vxjjov Sappho 91, 2, fiêaoi et nriXoi (= trjlov) Alcaeus 17, psaaoi Apollon. de adv. 177, 5, 'e'vöol {— k'vöov), otiso iv xprjaei SvQCMooloig kal AloXevglv èariv id. 197, 2; de illis cf. Theocr. XV, 1 (ivóoï). Cf. attica 'Ie O ft of, oi'xoi. Meisterh.2 67. Athenienses in plerisque dativo utuntur. Vid. eundem p. 169, 23.

öï. Vid. v pro öï et öt; pro ï>.

ot M1 öxov <üv> H. Dorice = ol av.

oi pronomen Herodotus ponere solet inter articulum et substantivum, ut IV 8, 3 rag dé oi ïmtovg kts., VI 63, al. Vid. Stein ad I 115, 8.

ola et ola cum participio saepe coniungit Herodotus, ut olov et olov örj Plato.

oiaxiaazai, thiasotae in insula Rhodo. Rév. Arch. 1864, II p. 471

Sluiten