Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

xéxoo/s = ninov&s. Epicharmi fr. 7 Ahr. & de Zixelta nênoöZe ex EM p. 662, 41. Phot. S. V. AaQiéav ziveg zovza xéxqrjvrai, av xal Zxr,GlXoQÓs 'iouv. Sed Ar. Lys. 1098 libri habent duvi y ai nenóvdafi eg, ubi Elmsley zav inenóvd-£/A.eg, melius Blaydes zot x intnóv^eg, edens Intnóveepeg, et coniciens ènenÓGxefie g, quod fortasse verum est. — Apud Horaerum (r 199 = W 52. Cf. x 465) vulgo nénos9e = nenóvdaze, sed Aristarchus nénaa&e = nêna»(a)te, ut nena&viy q 555. Cf. vLeeuwen, Enchiridium lect. ep. § 160, p. 401.

xexpafaatv transitive pro TttKodyaoiv in tit. Ephesi saec. a. C. II.

Dittenb.2 519, 72 oGoi— nya&ig nenqayaGiv inl zoïg xzrj/iaGiv. xsxpv?ixévos in defixionis formulis cnidiis quid? GD 3536, 19: avap&i Avziyóvr\ na(q) Adfiaz^a nengr]fiéva êi-ofiokoyova (Bechtel s^oftoAoyovfiiva = è^ayoQevovSa ?) xcd (it) yèvoizo eveddzov (= t'Atw) zvtfïv Adpa-

iQog 3527, 11 avevéyxai avzog (scil. vestes, quas furto ablatamihi

non reddidit) naQa Ar\^ii]ZQa xal ei! zig alXog za/ict t[xel nenQ rj]fievog è£ayoQev[av me.— 3540, 3 uvatfai] naqa AéfiazQa n en Qr) fi év o g fiezcc zav ccvzov [lëïav] navzav è%ciyoQ£va>v. — 3543, 5 avevsyxai avzog na{q) AapazQu xal Kovqctv ne n q t] ft êv o g. — 3544, 4 aveveyxai nenQr]fiévog inl AdfiazQa xal Kovgav. Cf. 3546. Seniel 3538, 10 xai avevéyx[oiev ccvzol AapazQi xal Ko[vqai xal naga] zovg naqa Ad^a[zqi xal K]ovQai xola£óflevoi [ort zdl]Xózqia anoGzegovvzi, unde apparet hic nenQrffiévog significare a dis inferis sive morbo sive alia ratione cruciatus.

7cexpo)YYosox^fxev = «?°i)yyvWv<*t- Vid. Perfectum.

xsxxspÓY®[Jt.ai Sappho 38= ïnz. EM 662, 36. Vid. Reduplicatio. xéxtoxsv, scil. ènl rrjv zQane^av, = xaza^é^Xr/zai, soluta est (summa debita), frequenter legitur in ostracis saec. III a. C., iuxta ixQn~ ndziGev, sol vit (debitor). Vid. Wilcken O. G. I p. 64 sq. xsxoxaSjxévos dorice = nenvxaG/iévog. EM 822, 41.

xep encliticum. Her. VI 57 ijv ^neq = tfvneQ firj. IV 26. 28 homerice

ore 7t£q. IV 186 öiozi tcsq.*

xsp = neqi. Constanter Thessali; iuxta neql poetae lesbii, sed tituli aeolici solam pleniorem formam agnoscunt. Testimonia dabit Hoffm. II 388. Cum tmesi Alcaeus fr. 18, 6 neg ftsv yag avefiog iazonéöav e%ei. — Eadem forma inéq signiflcat fr. 93 xeïadai neQ xecpakag fiéyag, m Alatfiida, U&og, quem usum confirmant gl. Hes. neQQ£%eiv, neQQ-rjG-inniav, néQQo%o g. — nég pro neqi bis habet inscr. delphica saec. V a. C. GD 2561 A 1, C. 19, sed ibidem B 6, 8 n £ q L Apud Pindarum tantum ante vocalem et in compositis nÉQalla (?), neqanzeiv, né q o ö og, neg-ióaiog. Cum elisione editur O VI 38 et P IV 265, sed fortasse praestat elisionis signum omittere. De Macedonibus cf. neglzza, de Tarentinis neqayriv. Apud Eleos naq = neqi et — naqa. Vid. nuQ.

Sluiten