Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

[Ho]Xt)^ppobc3jx[cov] CIA II 9, 77 a, 3 (saec. III s. II a. 0.) Meisterh.2 68.

Cf. cpQctGfioSvvai.

X0X09Theogn. 712. Her. V 121. Ab homerico nolvcpQuv. X0XÓ9o)V = nolvqjcovog. Arat. 1002 xgay/jibv noXvcpcova. Cf. Lob. Path. I 386 sqq.

xoXo^ap(s)cSa (voc.) — laQUarats. Laco Ar. Lys. 1098 (cf. 1242): a> TtokvxctQsïdce (Elmsley), öslvcc xa , nsnóv&sfisg, ktI. Blaydes utrobique edidit ncolvxccQiöci, coll. ncolvnog.

xoXóxoos lf]tQ7\g, qui multas potiones praescribit? Inscr. metr. IGSI 1813. Idem vocabulum alio sensu (multiplex) de rhetore abundantiam affectanti adhibet Philodemus de rhet. Sudh. p. 157, 8 sq.

xoXó^poao?. Adde Bacchyl. X 4 BI.

xoXo(ó8t)V(JV alyog (i/jvx^g). IGSept. 583, 5 (metr.).

xoXoropstv cum gen. init. saec. III a. C. in epistula Antiochi Soteris Dittenb.' 158, 6. — sxoXtxóp^s (==ijge) Mycen. GD 3315, 8 = Dittenb.2 271, 8; n s 7t 0\v a> q rj êv 01 iv ncivroig. Delph. (a. 192/1 a. C.). Dittenb.2 281, 5. Cf. lexica.

xoXo(o?eXé[a]ts[p]ov. Phoc. CD. 1573. Superlativo utitur Xenophon. xopi.dxs<3(a)f kóimxgi. H. Gl. aeolica aut- thessalica sec. Hoffm. II 245. Potuit etiam sumi e seriore carmine epico aut elegiaco. Formam reófta pro attico habet Pind. N. III 79, legiturque in ple-

risque Hippocratis, paucis Herodoti locis, quem tamen ita scripsisse aegre mihi persuadet Hoffmann III 280. E dialectis, ut plurima, nó^a venit in sermonem communem.

Inscr. att. saec. IY a. C. e templo quodam Aesculapii valde mutilata EA 1892 p. 162 sqq. continet ordinationem pompae, cui pueris septem annis minoribus interesse permittitur; praescribitur autem equitibus pompam comitantibus, ut vestes sumant variegatas, GviMÉfinsiv óè xal tovg [nneïg — iv êo&rju noixi\r\i. — Phrasis herodotea deïy no ft wij, instinctu divino = att. nata &cóv: I 62 ftsirj nofinrj xoecó/ievog (= iv&ea^cov ib. 63.). III 77. IV 152. VIII 34. — II 45 aitov (Herculem) — Gvéipavrfg ino no/iTtrjg

i^rjyov ag &vGovt£g ra> ztii.

XOjJ.xoaxoXetV = GxilXuv nofinriv. CIA II 1325. 1358.

xovam = novéco aeolice Sappho 98, 3. Theocr. 29. 34. Eadem forma Dores uti probare videtur laconicum anó va J- s = inóvei. Del. 7, 2. Recte igitur fortasse tradita sunt apud Pindarum O. VI11. P. IX 94 Ttovu&Tj et nsnovafiévog, Eur. I. A. 209 ê^e7tóvaosv, Theocr. VII 51 i^enóvaGa, XIII 14 nen ov a ft év 0 g. XV 80 inóvaGav (qui tamen perverse icpiXaoa, ne<pdafiévs, similia adhibet). Hyperdorismos tamen putat O.Schroeder Proll. Pind. II p. 17, valde lubricum vocans tituli laconici testimonium. — Dores tamen etiam vulgarem formam usurpasse praeter Hes. gl. novia^sg'

Sluiten