Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CIA III 70a (262/3 -p. C.?), 7, ró ccxq[ogtó]Xiov zfj iróAfsi rijg n]ava&t]vai'd[os Gxa]cprig xai xb £(ïo[g tï;]j &eov avéGxrj[Gev], Gxttcpvj'uo^ = Gxctnexog PR II p. 34, 24. Legitur ö xcctvex o g = xccntxog

in tit. delph. GD 2505 A = Dittenb.2 140, 15.

axatpytpog = OKatprj. FGH 112, 2. 20: sv nvrjGig öia^ai xovg GxaqjrjXQOvg xatv ilctiavuv xal rovg {moGisiGpovg xctl difio/Lyxgovg xwv èlcttcovoov.

5xaq>ca, = TücpQog, fossa. Passim tit. dor. Halaesae IGSI 352. axd^tvov quid? PK II 245—247 passim commemoratur inter anulos et vasa potatoria, ad quae pertinere puto, coll. <?jcdyog, Gxaq>r\, axacpiov, a quo nonnisi forma discrepare videtur. Papyrus est alterius p. G. saeculi.

axacpiov. Vid. Gx,cc<p£ïov.

astaycov, vasculi genus. Passim commemoratur in donariorum inventariis. Distinguuntur Gxacpia Mixv&eiu Dittenb.2 588, 145; Sxr]GileiK ibidem 43. 44. 47. 51 etc., Dilcovideia ibid. 98. 145, dicta de artiflcum nominibus. Vid. axatpsiov.

cjjceO-póv- axQifiig. H. Ionicum (Hippocr.), unde adverbium gastras Aesch. Prom. 102 et Eur. fr. 82, 2 Nauck2 (ubi traditur gks&qóv). üxe-d-QÓg = G%s-xQÓg formatur a Git-xóg.

cjjcéXsa. Vid. xivsïv.

axéXsi dual. att., non Gne^. Meisterh.2 103; 162.

cjjcsXecpsp (-cpoQ? Schmidt)* jióXov (tesserarum iactus) ovofia. Aaxcovsg.

cjjceXe^pó? ion. = att. g>dricpQÓg. Yid. voc. sq.

ajcstayxspsv (?)■ vrjmov. üq%lkoiog fr. 193. H. Schneidewin cit. ffjcslacpQÓv, L. Dindorf axslecpQÓv, quo Hippocrates utitur III 64 (ed. Erm.) c. a. pro attico a>drjcpgóv. Ita tamen non quadrat explicatio vriniov, quare ipse in Mnemosyne proposui oxsl<i>i<pQov(a), marcida sive arida cui praecordia, stolidum.

2xéX[xis = 2fiïXig. Yid. s. v. Gxakfirj.

ajceXóSpcov galli gallinacei mactati Aesculapio coo datur aedituo ap. Herondam IY 98 sq. Meister p. 737 affert inscr. coas IC 36 b; 37; 38, ubi pellis et pedes victimae hqcóGwct donantur sacerdotibus. ajcsoö-iyx^ (sic). Vid. s. v. xaxaoxsvav.

axejcxeaO-ac pro axoniïv. Herond. YII 92 gkétcxov — Gxónei usu novicio.

Herodotus ut Attici in praesenti utitur forma Gxoneïv.

axépa90c, et ajcepóv. Vid. xégayog et g^sqóv.

cjjcsott^slv. Vid. *«t aGxsva^eiv.

axsoacov. Tit. eleus GD 1195 = IA 117, 4 iuxta a»svea I. 11. Blass

nom sing. axevag esse putat.

axsoojpacpca, inventarium. Vid. Archiv. f. Papyrusf. I p. 162. ajceo<5?oXaxci5V = Gxevo&rjxr/. MPP II 50, 2 (aet. Ptolemaei II).

ajcécj»* 6 GxoTtóg. Theognostus BA 1418. Non magis quam xléi// usquam repertum est.

Sluiten