Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

xspjjiattjstv. Kaib. ep. 539, 2 xgeïg xeg^axiGag Senadug.

TspjuXac, antiquum Lyciorum nomen teste Her. I 173 in Lyciorum titulis audiunt Trmmli. Vid. H. R. Hall, The Oldest civilization of Greece, London 1901, p. 87 sq. Iidem tarnen Luka sive Lukki iam saec. XV et XIV dicuntur in aegyptiacis monumentis. Vid. ]. 1. Ibidem cum priscis Caribus, Pisidis, Lycaoniis, Cilicibus, Mysis, Phrygibus, (Lydis?) nee semiticae nee indo europeae originis fuisse, sed pertinuisse ad aborigines Asiae minoris demonstrantur. xeppiovcCecv, limitare. Epidaur. IE 234, 11 èxe^fióvi^av, ibidem 1. 10 xovg Ts^/iovt^ovvrag, qui ]. 85 vocantur xeQfxaGxriQeg a verbo xegfiageiv, limitatores, 1. autem 9 limitatio est tsg/ioviGfióg. Attice his respondent ógifeiv, ópiorijg, oqlgfióg. zépijudv = vsQfia, terminus. Dorica Halaesae sicul. inscr. IGSI 352 passim.

tépxstv et? uva pro acc. Kaib. ep. 935, 9 (serus tit.) êxegipev dg Bévetov, xsQTps Kal elg IlqaGlVOV.

zéppat aeolice = xefyai. Vid. ixéppaxo.

zsppvyzov' xQnfjQrjg. H. Aeolice = xeQgrjQexov sive xeQQrjQrixov, SCil. nXoiov, per haplologiam sec. Hoffm. in Philologo a. 1900 p. 45. Vid. EPP = PI. De haplologia cf. s. v. xql^Lg%ov. Conicere tarnen malim xe^gij<^e>xov.

zéppoQ aeolice = ion. xeigog. Alcaei fr. 155 xsq(q)scov. Cf. Hoffm. II 499. tspasafrai. Vid. exsQQaxo.

zépzoc, aeolicum = rp/rog, teste Choerobosco in Crameri an. II 275, 23. Cf. Ahrensl p. 55, qui Pindaro O. VIII 46 reddi iussit xcQxaxoig pro xexQuxoig. Cf. XQLxaxog.

Tspspsóg. Cymae mensis. Cf. Bisschoff de F. G. A. p. 351.

zspepog. Vid. Gxépcpog.

zeptytsicyg. Bacchyl. XII 230. BI. xsQtyicneïg viv aoióai | navxl xagv|ovri Aac5

'cspt^tjj.ppo'cog. Adde Bacchyl. XII 72 [ze]Qtiti^i[^Q]óxav avX&v. xsaaapaxwcSsxstiys öóXixog (iióxov. Inscr. metr. Smyrnae L.W. 1503 (Kum.). Multa huius usus et similium exempla apud sequiores collegit Schweizer, Gr. d. Perg. Inschr. § 62, maxime p. 165. Tsaaapaxóvc(ov. Vid. s. v. déxeov.

■céasapes pro xexxageg in antiquo vase attico. Meisterh.2 124, 2. Quin a peregrino pictore inscriptum sit non dubito. Cf. niavgeg, %égg v q eg, nêxx a q eg.

téaaeps? (-pa), "saaspeaxacösxa, tsacsspaxovxa. De his formis ionicis cf. HofFm. III 248 sqq. — Similiter in papyris aeg. formas xsGGegag, xeggequ, xeggeqaxovxu, xeggeqaxogxog haud raro offendas inde a primo p. C. saeculo. Cf. Moulton, Cl. Rev. 1901, p. 33 et Matthaei ev. 4, 2. teaafyov (?)■ xo (iikqóv. H. Gl. boeoticam esse ostendit terminatio. Cum H. Stephano expectatur x oggl%ov, ut supra est 6aeC%ov

Sluiten