Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

^eXXo-^aXaatoüvio? (tov Suva). Inscr. sodalitii nautarum callopolitana (in Thracia) BCH I 240, plena vocabulorum piscatoriorum et nauticorum, Ut Sixxva^ovvxcov, GxoitLct^óvxav, xv^SQvavxav, Isfi^a^ovvtcov, similium, quae simul sacerdotale aliquod in hoe thiaso munus signifleare videntur (Kum.).

cpevaxïfeafrai pro cpsvaxifriv. Theophyl. Sim. Hist. VI 13.

^svviyaca, sacerdotium Isidis. Ostr. 416 et 420 iïnsQ x&v Srmoaiuv xrjg cpsvvt]aiixg. Apochae sunt stipis eollatae „für die öffentlichen Leistungen der Isispriester." Seil. ^evv^ai? interprete Revilloutio est transscriptio vocabuli aegyptiaci p hn n êse, sacerdos Isidis. Ea vox occurrit Ostr. 413. [415]. 416. 417. 420, ultimo loco cpevvfiGig xul nQOGxaxrjg tov &sov, 412. 414. 418 nude nQoGxatrig tov &sov. Propter masculinum wv &sov Wilcken putat Psenomoenem ibi commemoratum praefuisse templo, ubi Isis una cum deo aliquo coleretur. Yid. O. G. I p. 253 et 255.

«psvvCov firjdwri (örjfiixri Bruno) oöóg. HaficpvXLOL. H. Barbarae originis

vocabulum videtur.

<pép\ st ipépst? u, fer (statim), si quid habesferendum. Herond. 711 47, ut dicebatur liy, si Uyeig xi. Crusius ibi cft. Martial. 147, 1 fac, si facis. Plaut. Mil. 214 age, si quid agis, Casin. IV 1, 7 quin datis, si quid datis; e Chelidonismo rhodio ixv öri (pégyg ri, ftiya öi) n tpÉQOLo et Antiphanis griphum ap. Athen. X p. 908 E. — Addo Kaib. ep. 102, 1 si <p9syyrj xi, Xcclrjoov. tpspéyyoos. Her. V 39. VIII 49. Thuc. VIII et tragici, qui iuxta cum hoe adhibent s%syyvog (Thuc. VI 46). Scriptores attici pedestres eodem sensu dicere solent AI-ió%qsws.

cpépsiv. PB 275, 3 vvxti xfj cpsQOvGrj sx Tijg jt/3' tov 'óvxog [irjvóg, ut antiqui idem verbum de via usurpant, v. c. odog <j>sqovgci ê£ (ano) — sig {êiti, ngóg) xónov xiva. — Verbi medii cpéQSG&ai exemplis in Schwhi lexico adde Her. 172, 1 öiêoï öwqov xo w t%rj tpigó/Asvog sioïxov. — Vid. (paQSiv, x a t e <p s I q cct o, oÏGeiv, <f> s q ó v t s g g t,

Vj V l X Cl V.

(pspsico forma pseudo-epica pro péyoo in tit. phrygio. Vid. s. v.

(ÜoksTiG/AÓg.

yspéxapzos — ysvsrj. Kaib. ep. 496, 1 sq.

■fsp"/.mrjc, appellativi, antiquissimum exemplum praebet Bacchylides XII 149. Cf. I 67 BI. Legitur etiam in inscr. metr. saec. p. C. II EA 1892, 173 sq. n. 71, 3: Nai fif/v xai ysvsog <p s q sxvöéog i| inaxcov fis \ ösqkso IhsQiSav ovtiots XrjGajxsvov.

cpépsva. EM 700, 41 oi Aiolsig XsyovGi xrjv cpsQvrjv (psQsva(v). Herodian. II 939, 9. AloXsïg ós cp s q sv av avxr]v ksyovGiv 6/ioi'ag rij "Elev cc v.

(fspéoixoQ, cochlea. Hes. Op. 573. Ad huius exemplum cpsgsoixovg Scythas vocavit Her. IV 46.

Sluiten