Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

^stjxtco (= -e'co) et ysi\xam. Hes. iieijilmv èggiycov (iq^lyow ?) xai è%eL[icov. Aaxcovig et infra ^Sifimvra' ijtyovvxct.

X£tp. Formae dialecticae. Aeoles et Dores XVQ dicebant teste Herodiano II 59, 13. Nom. x£Q? apud Timocreontem Rhodium fr. 9, ut (laxaQg apud Alcmanem fr. 13. 14. Cum nom. %rjQ, cuius formas passim exhibet inscr. Epidauri GD 3329 (cum dat. pi. isqg!) confer arcadicum èyxexvQVK01 (Hoffm. 30, 1), e'xeirjQLct (CIG 1688, 49); cyprium vxVQ0V = lnl%eiQov (Hoffm. 135, 5. 15), xve (Hoffm. 144, 3); tarentinum %r)Q°vv (vid. infra). De etymologia disputat Hoffm. I 146 sq. — Apud Aeoles casus obliqui sonabant %£qqo$ etc. Vid. Compend. III § 19, Choeroboscum An. Ox. II 278, 7, schol. Yen. A ad Hom. A 353. — %éQQug habet Theocr. XXVIII 9. — Inscr. aeolicae exhibent formas hellenisticas %eiQ°TÓvriGai, xeiQoroviag, sed Sapphoni fr. 44 q qópuurq a bene reddidit Hoffm. II 499. — Casus obliqui xeQÓg etc., qui iuxta vulgares %slQ°g c©tt. apud solos poetas occurrunt, dialecticae originis videntur. Legitur saltem acc. %iq<x in inscr. phocensi GD 1555 b 4: aitéöoro Aütov xai AdfntQcav o viog avrov, Gvvevdoxso vrog xai rov nargbg avrov, ófiolcag ós xai Gvvevöoxsóvrcov xai dovai xai rov Ttfio^évov vlov AüfMQiovog — x9VGctVT0S rav %êqci Avdavog, xfi>i zuqómsi rcöt êv Ti&óqqc/l. Hic igitur Lydo chirographum confecerat. Cf. ibidem d. 30 %siq Tlagapóvov rov Nixapérov et 31 %si(>óyQci<pov KaXlixgarovg, f. 26 %%(fr}Ge rav %ê()a Ao(vxio)g [K]ulonov()viog (sic) "Axqaxog. Similiter pro %SLQÓyqacpov iam usurpavit Hyperides in fr. or. II p. 28 BI. ap. Suid. s. v. et Bachm. An. I p. 414, 24 ovrs yaq rrjv eavxov %sï()a óvvaróv rcpvijoaodai. Ex papyro aeg. Claudio imperatore non antiquiore PB 405, 16 cito i^sSófir/v Goi rrjv %ÏQci fxov ravrrjv tiqog txGcpaXsiav. Hinc idem est quod avrlyQacpov, exemplum in tit. gnosio saec. a. C. II exeuntis, Dittenb.2 53 4, 60 öóvxm 6è Aanoi xai 'OXóvrioi rovxco ra iyyQÓcpco cxarsQOi %é(>a rai r&v KvcoGÏtov nóXsi xai avxoGavxoïg, ubi denuo occurrit forma Alias signiflcationes vid. in fine huius articuli. — Formae pindaricae sunt %elq, %eiQÓg, %hqi, %sÏQa, %eÏQsg, %eiQ&v, %UQiGGi(v), itQ6l(v), %ÜQag et rarius %£QÓg, x*Qh %êga, %£Qag, bacchylideae xHQ°Si Z£'Pa? x£lQ&vi Xs^9as iuxta rariores %£$>«, xégag, xégiGGi, xsqglv. — x£lQ*wv incerta admodum lectio est apud Herondam VII 3 et "VI 23, ubi supra SI scriptum est E. — xara %eïQaeroïfia, evxiQrj rj ó vvv npög xsï(?a Kal £'S noWcc jjpijöiftoj oixérr/g. Cf. Nauck, Aristoph. Byz. p. 252. — tcccq e re praesenti

Bacchyl. XIII 10 BI. = nag noóóg apud Pind. P. X 62 et III 60. — dia %siqóg in papyris aeg. usurpatur de praesenti pensione.— X*tQ, manus, in ludo talario Babr. 131, 4, ut explicat Crusius, coll. Suetonio Aug. cap. 71. — artificis opus. Herond.

IV 72. Cf. VI 66. Petronius 83 Zeuxidos manus vidi (con-

Sluiten