Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

fungendi cf. Peyron ad PT vol. I p. 191 sqq., Leemans ad pap. Leid. D 6. 17. N II 14 pag. 27, 33, 74; de solvendi notione vid. supra s. v. — Formula xal mg %Qrmaxl£m

(-fei etc.) in PO significat omitti aliquam personae designationem, quae addi potuerat, fere = et cetera, velut 55, 2. 100, 1. — In titulis ^Qrj/iciTi.^eiv cum gen. naiQÓg — naxQÓ&iv óvofiafeöOat. Cf. CIG 4680. 4705. Ilii tit. Mitth. XXIV 451 'E^yócpdov TZCtTQOg OV $[l/] XQtifiari'a^tj (sic) i^rjfiicojxévov ktI., i. e. quodcumque est patris nomen. Vid. p. 453. — xQVIl0ltia^'Vvai Pro XQVa^Vvca suspecta mihi lectio ap. Theophil. Sim. Hist. III 16, 10 %Qrnic(Ti6&rjvcii yc*Q

XOV OgfXLGÖaV CpaOLV V7tO XmV tinrjKOmv y.axaGxaGlCtG&Évxa aTCofioXqv xov

xqutovs noi7]6cto&ui.. — De oraculo FGH 137, 2 (saec. I p. C.) XQV^tigov fioi = xQijGov, responde mihi, et 1. 4 xovxo èfiol xqvfiaxioov.

XP^fAaxtafxó? in papyris aeg. dicitur regis aut magistratus responsum sive rescriptum paucis verbis conceptum vel libello aliive instrumento adscriptum. Cf. Leemans I p. 17. 20. — In Cyzici titulo saec. I a. C. Mitth. X p. 205, ubi agitur de publicanorum societate, ol èni xov x9>i^"xia/A.ov vocantur duo perscriptores (nos boekhouders).

Mv^aziazai, iudicum genus in Aegypto. PO II 268, 1. 281, 3 et alibi passim. De his videantur imprimis Peyron ad PT, I p. 91 sqq. et Mitteis, Reichsrecht und Volksrecht etc. p. 47 sq. Princeps horum iudicum, qui reliquos in urbes Aegypti introducebat, vocabatur elaayeayevg. Cf. Peyron 1.1. II p. 9 sqq. Nunc adde FGH 12, 27 (a. 103 a. C.) XQVpaxiGxctg mv ÜGuymysvg JioGxovQLÖrjg.

1PVW ionice = XQtla, petitio. Archilochi fr. 32; [Her.] vit. Hom. 13.14-

XP^vvóvat = x i x q a v a i. Theophr. Char. V et xq^vveiv Char. X forma suspecta mihi admodum; analogia enim postulare videtur XQV~ vvvai et xQyweiv, ut Gxavvciv = laxavai. Absurde Pape in lexico XQVvvvtu = xQuoficti. In Thesauro formam non reperio.

'AP*j°Z sive potius xpyog (lap. jt^£ob-) cretice. LG III 10. 40 etc. = XQVf1" iuxta xpyiog ibid. III 14 etc. = Vid. supra.

XpijaaaOai, uti, cum acc. pro dat. Serus Epidauri tit. Dittenb.2804, 27. Passim ita infimae aetatis scriptores.

XpijaaaO-a: = xQelGaa&ai, i. e. Epidauri tit. EA 1886, p. 141.

n. 60, 24 ut acpi]\txo, nsQi^ns ibidem = ucptttno, neyicïne.

Xpija?jj.Ó£. BCH V 228, 2 in inscr. coa. Vid. Z pro 2.

XP^acjxeósiv = xoijGi/iov elvai. Philodemus de rhet. ed. Sudh. p. 160, 17; 221, 25; 223, 9; 242, 2 et alibi. Cf. Lob. Phryn. p. 386.

XPWatt£stv Pr° XQwaxifav. IGSI, 966.

XP^ajxoaóvTy sive xp^osóv^ ionice = k'vdeia. Heraclitus ap. Philonem, Tyrtaeus, Theognis. Vid. Thesaurum. Suspecta lectio Her. IX 23, ubi coll. III 136 QrjGxmvrig coniecit Herold. Sed dubito.

XP^awc = xQnG&cu. Loer. Oz. GD 1478, 19. 23. 26. 28. Vid. XQVG*»•

Sluiten