Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kansel naar de pers, om de duizenden zijner medebroederen te bereiken. Van de pers ging het naar de 2e Kamer der St. Generaal en weerklonk het in den kring der mannen van Staat. Van de Kamer naar den katheder, om zich te doen gelden op het breede erf der wetenschap. En van den katheder ging het naar het ministerieele kabinet, om al weer grooter „sfeer van invloed" te verkrijgen.

Nietwaar, daar is climax in dat leven! En onder den indruk van het laatste werk: „Om de oude wereldzee" kwam — onnoozel genoeg misschien! — de wensch in ons op of, indien spoedig een keer mocht komen in onzen politieken toestand, of dan misschien

Doch, neen! We verbeiden in kinderlijk vertrouwen de daden des Heeren! Alleen dit wilden we zeggen: Was en bleef het niet in de kerk, in de pers, in de volksvertegenwoordiging, in den katheder, aan de ministerstafel altijd dat zelfde levensideaal waar alles door beheerscht werd: Hoe komt mijn God tot zijn recht? Tegenover de vijanden des Heeren was Dr. Kuyper altijd een man als een muur, tegen wien ze storm liepen, maar zonder wezenlijke triumfen te kunnen behalen. En voor dat volk, dat de Gereformeerde beginselen belijdt, is hij de van God gegeven leider, dien ze moeten liefhebben, omdat ze immers dien God liefhebben, voor wiens eere en naam en koninkrijk Dr. Kuyper in het strijdperk trad, als een ridder „sans peur et sans reproche."

En nu weten we wel, niet alles, wat er in den loop der jaren gezegd, geschreven, gedaan is, droeg aller sympathie weg. Maar nietwaar broeders, op dit jubileum trekken we als één man op. Thans brengt heel het Gereformeerde volksdeel van Brabant den geliefden jubilaris warmen dank en oprechte hulde. En we bidden, dat bij het klimmen der jaren God de Heere onzen Dr. Kuyper bekrachtige en beware en zegene, en hem nog lang de frissche kracht late,

Sluiten