Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

versterkt te voorschijn is gekomen, en in November a.s. zullen wij bij de algemeene beschouwingen datzelfde afgezaagde deuntje wel wederom te hooren krijgen. Maar met de werkelijkheid heeft dat alles niets te maken, want, dat toen het kabinet De Meester niet met spoed verdwenen is, is alleen te danken aan het feit, dat Dr. Kuyper toen het moment nog niet geschikt achtte, om wederom voor het voetlicht te treden. Hij wilde eerst den uitslag van de verkiezingen voor de Provinciale Staten afwachten. Die heele comedie, gij zult het U misschien nog wel herinneren, met die brieven aan de Kroon gericht, en voorgelezen in de Kamer, die ontslagname der heeren De Meester c. s„ was alles spel voor de galerij. Niemand der heeren die aan dat ensemble spel meededen, heeft zelfs één oogenblik aan den ernst van die „crisis" geloofd. Nog moet ik er smakelijk om lachen, als ik aan De Standaard dier dagen terugdenk, waarin Dr. Kuyper bij hoog en bij laag beweerde, dat hij van „niets wist". Later moesten de heeren Lohman en Heemskerk wel erkennen, dat er voortdurend conferenties waren gehouden met Dr. Kuyper, maar . . . enfin dat heeft Dr. Kuyper ook weer in orde gemaakt.

„Met deze kleine herinnering wil ik er slechts op wijzen dat zooals toen de toestand was — waarvan de politieke pers over en weer een geheel verkeerde voorstelling gaf — ook nu nog in werkelijkheid op politiek terrein zich dezelfde verhoudingen afteekenen. Ook nu hoort men niet praten over Dr. Kuyper, tenzij dan als een „doode politicus , maar ik vrees met groote vreeze, dat binnen betrekkelijk korten tijd de „doode politicus" Kuyper springlevend zal blijken te zijn".

Al valt er op de hier gegeven voorstelling van de Staalcrisis wel wat af te dingen, dat neemt toch niet weg, dat ook volgens dezen schrijver Dr. Kuyper nu nog de hoofdpersoon is op het politieke veld. Men zou zich wel gaarne

Sluiten