Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Spiegel.

Dr. A. Kuyper.

(De zeventigjarige).

In de latere jaren is het, in toenemende mate, gewoonte geworden, sommige menschen, die den leeftijd van zeventig jaar bereikt hebben, zooals men dat noemt: te huldigen.

Natuurlijk niet om hen te danken voor de welwillendheid, dat zij zoo vriendelijk geweest zijn zeventig jaar te even en in ons midden te blijven; maar veeleer om bewijs te geven van waardeering en hoogachting, om uiting te geven aan wat voor hen leeft in ons hart.

Het bekende woord uit den 90s,e« Psalm, waarin als eindpaal des levens zeventig jaren of, zoo wij zeer sterk zijn, tachtig jaren gesteld wordt, geeft onwillekeurig aanleiding, den zeventigjarigen leeftijd als iets bijzonders te beschouwen, inzonderheid in betrekking tot menschen die, 'n een of ander opzicht, voor hun land en hun volk, of voor de Kerk des Heeren geleefd en gearbeid hebben.

ie zeventig jaar leeft, wordt geacht tot de sterke menschen te behooren, vooral dan, als men nog kracht ïeeft om te leven en te arbeiden, en die arbeid nog beteekenis heeft voor wat is aan de orde van den dag.

Dit geldt met vollen nadruk van den man, wien deze regelen gewijd zijn: Dr. Abraham Kuyper.

Als de tijd gekomen is voor een levensbeschrijving van dezen mensch, dan zullen, die na ons leven, eerst recht unnen leeren kennen en begrijpen, wat groote gave Gods in hem aan het Nederlandsche volk in het algemeen en aan dat gedeelte, dat in het Calvinisme oorsprong en waarborg van onze nationale vrijheden erkent en belijdt in het bijzonder, geschonken is.

Wanneer die tijd komen zal, kan door niemand bepaald worden; het is verborgen in het Goddelijk welbehagen,

Sluiten