Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

collecte, stichting van nieuwe scholen, kiesvereniging. Unie-vergaderingen, de Anti-rev. pers, het leefde alles op. Het een steunde het ander. En de bezieler van heel die actie was in de eerste plaats Dr. Kuyper.

De overheersching onzer partij door de Conservatieven; was geëindigd. Wij waren zelfstandig en zochten als zoodanig samenwerking met de Roomschen. Met hen verkregen we in 1888 de meerderheid in de Tweede Kamer. Het Ministerie-Mackay trad op en bezorgde aan het Christelijk volksdeel in beginsel recht op onderwijsgebied.

Ondertusschen had Dr. Kuyper ook zijn onderbroken strijd voor het recht der belijdenis op kerkelijk gebied doorgezet, hetgeen in 1886 op een breken met de Synodale organisatie uitliep.

Maar een nieuw terrein van werkzaamheid had hij bovendien betreden. Dr. Kuyper had begrepen, dat heel onze Christelijke actie, hoe schoon ze ook opbloeide, op den duur zou te niet gaan, indien ze niet werd gesteund door een Christelijke Wetenschap. De deugdelijkheid van de Calvinistische levens- en wereldbeschouwing moest wetenschappelijk verdedigd worden. En daartoe was noodig een Gereformeerde Hoogeschool.

Dr. Kuyper vond medestanders en in 1880 werd de Vrije Gereformeerde Universiteit geopend met een rede van Dr. Kuyper, den eersten rector, over „Souvereiniteit in eigen kring."

Aan de Vrije Universiteit heeft Dr. Kuyper zijn beste krachten gewijd. Om harentwil heeft hij vele jaren lang, n.1. tot 1894, geweigerd een candidatuur voor de Tweede Kamer aan te nemen, al bleef hij ook redacteur van De Standaard.

Wij achten dan ook den wetenschappelijken arbeid van Dr. Kuyper, zijn arbeid als hoogleeraar, het voornaamste, het meest blijvende van zijn levenstaak.

Sluiten