Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stichting van de Vrije Universiteit, waarbij hij zelf het Hoogleeraarsambt aanvaardde, en eindelijk aan zijne benoeming tot minister van binnenlandsche zaken en hoofd van het Kabinet, eene waardigheid, die hij slechts ééne periode van vier jaren heeft bekleed. Na zijn aftreden als minister onttrok hij zich een tijdlang aan alle werkzaamheden, om een reis door Klein-Azië en het noorden van Afrika te maken, waarvan hij de indrukken heeft nedergelegd in het nu pas verschenen werk „Om de Oude Wereldzee", een boek, dat opnieuw vriend en vijand verbaasd doet staan over de veelomvattende kennis, die er aan ten grondslag ligt.

In den dagelijkschen omgang is Dr. Kuyper een man van groote beminnelijkheid; de eenvoudigste wordt even gemakkelijk tot hem toegelaten als de hoogst geplaatste en schoon zijne veelomvattende werkzaamheid hem niet vergunt, zich met beuzelarijen bezig te houden, is geen onderwerp hem toch te gering om er kennis van te nemen en dit met een belangstelling, die hem diep tot het hart der zaak doet doordringen en er hem alle bijzonderheden van doet begrijpen en onthouden. Menigen vakman verbaast hij door de détailkennis van zaken, die men meenen zou, dat geheel buiten zijn gezichtskring moesten liggen. Door zijne volgelingen — en hij telt er bij tienduizenden — wordt Dr. Kuyper bijna afgodisch vereerd; onder zijne partijgenooten zijn er, die noode het overwicht, dat hij heeft, dulden, maar die zijne meerderheid niet kunnen ontkennen en hem ontzien. Dr. Kuyper is zeker geen man, die uitsluitend vrienden en vereerders hebben kan, maar wel is hij een man, op wien elk Nederlander trotsch mag zijn, hem tot zijn tijd- en landgenooten te mogen rekenen.

Sluiten