Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„democratische klippen", en volbracht straks het kunststuk om, hoe hun verleden hier ook tegen in wrong, de antirevolutionairen van alle nuances saam te smeden tot een hechte coalitie. Deze heeft hem den toegang tot het presidentministerschap geopend.

Ware het aan het ministerie-Kuyper gelukt door rijke, uit eigen beginsel afgeleide sociale wetgeving heel het volk aan zich te verplichten, zijn zetel zoude vast zijn gesteld, doch het zwaktepunt van Kuyper als staatsman ligt daarin, dat ook hij het principiëele woord niet te spreken vermocht, dat bij 't licht der H. Schrift den weg ter sociale reformatie wijst.

Hierdoor werd de in zijn jeugd assaillante strijder meer en meer de veldoverste, die de positie tracht te behouden. Was de jonge Kuyper de man van de „wigge", de oude Kuyper koos den troffel tot zijn symbool. De man, die vele wonden sloeg, staat naar ralliement. En naar mate de antithese tusschen, wat het Réveil noemde: „Christenen en ongodisten" en die thans tot innige ergernis voor de tusschenschakeeringen gewaagt van „Christenen en paganisten", zich sterker openbaart, met name ook in de tegenstelling van Christelijke en hoog moderne moraal, en ook de dofbrullende wateren opschuimen der revolutionaire strooming, wast de populariteit van den nog krachtigen bewindsman en treedt hij in 't licht van een Zafnath Paaneah, een Behouder des Lands.

Daarbij komt, dat — om uit een der fijne meditaties, waarop de zeldzaam-vruchtbare auteur sedert jaren eiken Zondag zijn geloovigen vergast, een beeld te gebruiken — de herfstvrucht uit Kuyper's gaarde fijner en zoeter is dan ooit zijn zomervrucht is geweest. Het te assaillante, soms noodeloos wondende of — zonder erbarmen écraseerende, waaraan de partij-organisator en aanvoerder zich soms bezondigde, treedt terug voor het vriendelijk-waar-

Sluiten