Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Engelsch-Amerikaansche verkeerstaal opgaat. De tweede is, dat de moedertaal reeds in het tweede geslacht versmaad wordt. Weten is altijd een voordeel en toen het A. N. V. deze twee waarheden kende, toen stond het op den bodem der werkelijkheid en kon zich wijden aan andere doeleinden dan het vruchtelooze kampen voor een zelfstandig voortlevende eigen taal. Niet dat die niet meer gesproken en gelezen wordt! Integendeel, in tal van kerken wordt in het Hollandsch gepreekt, tal van in het Hollandsch geschreven bladen en tijdschriften verschijnen nog. Maar de invloed hiervan is plaatselijk; buiten den kerk- en huisdrempel heerscht in het onderling verkeer, bij elke aanraking met niet-Hollanders, de landstaal. Maar fier op hun afkomst zijn en blijven onze stamgenooten, hetzij zij van het midden der zeventiende eeuw de nieuwe wereld bewonen en elke aanraking met het moederland hebben verloren, hetzij zij in het midden der vorige eeuw als vrijwillige ballingen ginder een veilig oord voor het benauwde geweten hebben gezocht. Zij mogen er wezen in Amerika, de Nederlandsche Kolonisten. Zij doen hun moederland eere aan en bewaren, zooal niet de taal, hun karakter. Is het niet kenschetsend, dat de Afdeeling Chicago van het A. N. V. blijkens haar laatste schrijven aan het Hoofdbestuur, pogingen zal doen om aan de Hoogeschool aldaar een Hoogleeraar te krijgen in Nederlandsche Taal- en Letterkunde en Geschiedenis?

Dr. Kuyper kan verzekerd zijn, dat zijn verblijf daar ginder goed heeft gewerkt, en dat het Verbondsbestuur niet heeft gerust na zijn vertrek. Het bekende hoofdstuk in de Varia America na „Onze Stamgenooten in America", zal ten allen tijde de legger blijven voor onze kennis der Hollandsch-Amerikaansche toestanden, al is ook niet alles daarin boven eenige bedenking verheven gebleken.

Door Amerika heeft Dr. Kuyper het moederland aan zich verplicht.

Sluiten