is toegevoegd aan uw favorieten.

Kuyper-gedenkboek 1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vast-aaneengesloten gelederen, op hem los. Ze meenden hem, den Simson, overmand, overrompeld te hebben. Dan wachtte Dr. Kuyper z'n „beurt" — bij de repliek.

En dan kwam hij — die nog ganschelijk onvermoeid was en z'n beste „kruit" bewaard had los . . .

Dan bracht hij schrik en ontsteltenis in het vijandelijke kamp ... Dan waren de rollen omgekeerd. De overwonnengedachte werd triumphater ... De tegenstanders poogden vruchteloos een nieuwen aanval van beteekenis te formeeren... De zege was en bleef aan den minister.

Zoo heb ik Dr. Kuyper meer dan eens in de Kamer geobserveerd, en deze vluchtige herinnering achtte ik hierop haar plaats, waar toch de huldiging van den zeventigjarigen staatsman, geleerde en publicist, gelijk die te's-Gravenhage plaats had, mag gezegd worden te zijn geweest „the topic of the day" — en zelfs langer dan het ephemerisch bestaan van een moderne hulde-manifestatie duurt . . . Toen de heer Kuyper nog hoofd van Binnenlandsche Zaken was, heeft hij — doelend op bejaarde burgemeesters — eens gesproken over „seniele aftakeling . Wij zouden zeggen. ,,'t krukkig, sukkelig worden door den ouden dag", t Verliezen van de „fijne puntjes". Van dat ouderdoms-verschijnsel is bij Dr. Kuyper nog niets te bespeuren. Hij is even strijdvaardig als strijdlustig, en de voorspelling, dat zijn rol in ons politieke leven nog niet is afgespeeld, lijkt verre van gewaagd. In zoover zou er voor een, die naast hem, Kuyper genoemd mag worden — en wel: Mr. Samuel van Houten

reden bestaan om de positie van den anti-revolutionairen

staatsman-publicist „benijdenswaardig te vinden.

Mr. ANTONIO.