Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Telegraaf.

Dr. Abraham Kuyper.

1837. — 29 October. — 1907.

„Aangaande de dagen onzer jaren daarin zijn zeventig jaren". Mozes.

Dr. A. Kuyper wordt heden zeventig jaar

En deze man heeft zoo merkwaardig veel gewerkt, gebouwd, bereikt in z'n rijke leven; zóóveel invloed geoefend bovendien op het denkvoelen van vele burgers van onzen staat, én op het staatsleven zelf — dat 'n woord van herdenking past op dezen geboortedag.

'n Woord van herdenking géén terugblik! Want ondanks het bijbelwoord, dat hierboven werd aangehaald, zijn „de dagen zijner jaren" bij Kuyper nog niet vol. Integendeel „ik ben pas aan het begin van hetgeen ik zou

willen doen," zei de krachtige, die nog geen grijsaard is. En dan is het voor 'n terugblik nog te vroeg.

'n Woord van herdenking.... Waar zou het heden beter op z'n plaats zijn, en beter tot z'n recht komen dan in óns blad, dat door z'n politieke onzijdigheid — of alzijdigheid, zoo men wil — in staat is, den denker en schrijver te bespreken, zonder door partijschap dat onmisbare in te boeten, dat men de onbevangenheid des oordeels noemt?

Vandaar, dat ik in de opdracht, om in ons blad van heden iets te vertellen van Dr. Kuyper, 'n groote, welkome onderscheiding zag. Maar eene, die men niet met onverdéélde vreugde aanvaardt. Want wie vermag in n klein bestek z n lezers 'n indruk bij te brengen van dezen man, die ongetwijfeld ,,'n gróót man" is? Alléén 'n volledige opsomming zijner grootere geschriften zou reeds 'n kolom vorderen, zoo niet meer. En dan nog gewagen van den theoloog, den hoogleeraar, den volksvertegenwoordiger, den minister, èn — het zij met eerlijke voorliefde gezegd — den journalist.

Sluiten