Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan men aanstonds den zelfdenker kennen. Zijn stijl boeit niet alleen omdat hij als kunstenaar het gesproken en geschreven woord beheerscht, maar ook omdat hij als denker gedachte aan gedachte weet te rijen in zoo logische ontwikkeling, dat wie den aanhef heeft gevolgd tegen wil en dank tot het einde wordt meegesleept.

Als journalist is Dr. Kuyper eenig. Hij is populair en diep tegelijk; zijn stijl is gerythmeerd soms als in dichtmaat, altijd keurig in woordenkeus en toch zoo helder, dat een kind hem kan volgen. Geen onderwerp is er, of hij weet er een verrassende wending aan te geven, of er iets uit te halen wat een ander niet zag. En zijn productiviteit; Er is geen blad in Nederland, waar een zoo rijke regen van driestarren en artikelen bijna dagelijks op nederdaalt, als De Standaard, wanneer Dr. Kuyper de redactie voert. Alleen enkele Fransche journalisten naderen tot hem, maar bereiken hem niet.

Die buitengewone vruchtbaarheid moet vermoedelijk worden toegeschreven aan een buitengemeen snelle en gemakkelijke opvattingsgave. Elke gedachte kristalliseert bij Dr. Kuyper onmiddellijk tot een concreten vorm, dien hij slechts heeft te dicteeren of op te schrijven. Blijkbaar ligt alles wat hij weet, — en dit is te veel! — in zijn brein paraat, gereed, doordacht, voltooid, zoodat het onmiddellijk voor uiting klaar bij de hand is. En daarbij is hij allerminst oppervlakkig, steeds gereed tot het diepste beginsel terug te delven en nooit eenig détail verwaarloozend. In alle vraagstukken der politiek van den dag heeft Dr. Kuyper nagerekend hoe het vroeger was en hoe het in de toekomst zich zal ontwikkelen. Hij moet atlassen in zijn hootd hebben gelijk Napoleon; een atlas met de parlementaire geschiedenis van Nederland, een atlas met de politieke constellatie van het oogenblik, de getalsterkte der partijen in alle kiesdistricten, de verhoudingen in het parlement.

Sluiten