Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

luyden vlakweg te bedriegen en ze tot hulptroepen van de reaktie in ons land te vormen. Om, toen hij de hoogste macht bereikt had, toen hij de machtigste staatsman was dien Nederland sinds een halve eeuw geteld had, zijn vroegere sociale leuzen als oude plunje in een hoek te werpen en vier jaar van groote macht door te maken, zonder aan het eind van de vier jaar te kunnen wijzen op eenigen maatregel waardoor het lijden verzacht, het derven verminderd was.

Integendeel, Dr. Kuyper werd de harde regeerder, de krachtmensch, die het opwaarts strevende proletariaat bij de keel greep en terugdrong waar het dreigde een macht te worden, hij, de prediker van christelijke barmhartigheid, de fraseur over de sociale plichten van onzen tijd, werd de man die de rechten der arbeidersklasse knotte en die zijn hiel met voorbeeldelooze verwatenheid en wreedheid neerzette op den nek van het onder de overmacht steunend neerliggende proletariaat. Die zelfs maanden na zijn „overwinning" het rechtmatig verzet van de strijdende arbeiders hoonde en de koningin de scheldwoorden „misdadige woelingen" in den mond legde, en die, daartoe opgevorderd, weigerde ook maar één woord van deernis of van barmhartigheid te doen hooren. Hij was de man die den schrik der bourgeoisie als een politiek fortuintje uitbuitte en zijn invloed op zijn kleine luyden gebruikte om de dervende massa te verdeelen en tot machteloosheid te blijven doemen.

Zoo moeten wij Dr. Kuyper zien.

En ook nu nog, nadat hij van de macht is verwijderd, blijft hij zijn rol voortspelen. Thans, nu het Nederlandsche proletariaat dichter dan ooit genaderd leek tot datgene wat het in vele andere landen heeft bereikt, zijn politieke ontvoogding, door middel van het algemeen kiesrecht, ook thans weer trad hij op, om aan die beweging voor recht en invloed, knuppels tusschen de beenen te gooien.

Sluiten