is toegevoegd aan uw favorieten.

Kuyper-gedenkboek 1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waar hij toen ons land in bracht, niet eens nog door bijzondere daden (al was daar toch zijn ingreep in den Boerenoorlog) als wel door reizen en door interviews — die brachten menig Hollander in ongerustheid. „Groote" mannen kunnen voor een land, en voor een klein land vooral, ook wel eens gevaarlijk en noodlottig zijn, als 't namelijk hun slechts te doen is om genoemd te worden. Herostratus is daarvan een afschrikwekkend voorbeeld en men hoeft nog geen Herostratus te wezen, geen brandstichter willens-en-wetens, om toch door onvoorzichtigheid-uitijdelheid een even ergen brand te kunnen stichten, even groot een ramp voor 't algemeene-best teweeg te kunnen brengen.

Kuypers eerzucht nu en Kuypers ijdelheid zijn evident. Twee staaltjes maar uit vele, een uit het buitenland en een uit het binnenland. Toen hij, als minister-president, aan 't reizen toog, in die periode van zoo drukke roerigheid dat men de krant vaak haast met onrust opnam, duchtend waar hij nu weêr van zich en zijn land deed spreken, kwam hij ook eens in Berlijn. En zie, hij rustte niet vóór hij gehoor gekregen had bij keizer Wilhelm, een gehoor dat, in diplomatiek gebruik, haast ongehoord te noemen was. 't Was heel-en-al sans rime ni raison en nooit had dan ook nog een minister die niet Buitenlandsche Zaken beheerde, zoo iets in zijn hoofd gekregen. En wat het binnenland belangt, wien heugt niet nog (ik heb er u destijds ook over geschreven) dien eeuwigen rechercheur die achter Dr. Kuypers kostbaar corpus kuierde, lang, o héél lang, nadat de staking van 1903 al achter den rug was en nadat de politiepost voor Dr. Kuypers interessante woning onder de critiek der pers bezweken was.

IJdelheid der ijdelheden! Een ijdelheid en een grootdoenerij die menig nuchter Nederlander vaak gehinderd heeft en Dr. Kuyper klein gemaakt heeft in zoo menig oog.