Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terug. In het eene geval komt dit eerder, in het andere later tot stand en eerst daarna ontwikkelt zich weer het vaatnet als vroeger in het slijmvlies.

Hand in hand met de genoemde, slechts door histologisch onderzoek te herkennen veranderingen van de binnenvlakte der baarmoeder gaan gemakkelijk uitwendig waarneembare verschijnselen. Deze bestaan uit vochtverlies uit de baarmoeder. De aard van het bij de oudtijds zoogenoemde kraamzuivering naar buiten komende vocht, gewoonlijk als lochiën of lochiaalsecreet aangeduid, verschilt in de opeenvolgende phasen van het kraambed. Gedurende de eerste twee dagen van het kraambed bestaan de lochiën vrijwel uit zuiver bloed (lochia cruenta), soms met enkele coagula er in. Dan wordt de afscheiding bloederig-sereus en deze lochia sanguinolenta verhezen gaandeweg meer en meer hun bloedgehalte, zoodat zij niet zelden den negenden of tienden dag aan den ouden naam: lochia serosa, volkomen beantwoorden. Meer echter ziet men, dat ook bij deze sereuse lochiaalsecretie het bloed niet geheel ontbreekt, zij het dan ook niet goed gemengd tot sero-sanguinolent vocht, maar meer als afzonderlijk product van eene kleine haemorrhagie herkenbaar. Met name ziet men dergelijke kleine bloedingen, die het gevolg zijn van het loslaten van throinbi die venenlumina afsloten, optreden, wanneer de vrouwen uit het bed komen of zich weer meer gaan bewegen. Onverschillig echter of die bloedsporen wat langer of korter te vinden zijn, verandert ongeveer den elfden of twaalfden dag post partum het karakter der lochiën en wel zoodanig, dat zij meer en meer op etterig secreet gaan gelijken. Deze lochia alba zijn, kwantitatief in de verschillende gevallen zeer wisselend, gemiddeld tot de zesde week post partum, langzamerhand verminderend, aanwezig. Soms houdt de lochiaalsecretie een of zelfs twee weken vroeger op, in andere gevallen duurt zij een a twee weken langer. Noch het een, noch het ander is bepaald pathologisch.

Het spreekt van zelf, dat de lochiën, zooals zij aan de genitalia externa voor den dag komen, niet alleen uit het corpus uteri afkomstig zijn. Bij het bloed en de lymphe uit de op

Sluiten