Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onder den naam acardiacus vat men verschillende misgeboorten samen die deze eigenaardigheid gemeen hebben, dat van het hart slechts een rudiment aanwezig is De verschillen bestaan in den meerderen of minderen graad van ontwikkeling van het lichaam, waarvan de bovenhelft bijna nooit anders dan een vormlooze klomp is, terwijl de onderste helft vrij volkomen ontwikkeld kan zijn. Men vindt de acardiaci, die slechts embryologische, doch geen obstetrische beteekenis hebben, alleen bij meervoudige zwangerschap1).

De kinderen zijn bij een-eiïge tweelingzwangerschap altijd van hetzelfde geslacht en vertoonen meestal eene buitengemeen sterke gelijkenis. Naar beweerd wordt, komt bij hen overmatig frequent situs viscerum inversus voor.

Bij twee-eiïge vruchten kan daarentegen het geslacht zoowel gelijk zijn als verschillend en is ook de gelijkenis niet sterker dan anders tusschen broeders en zusters.

De ontwikkeling van tweelingvruchten laat gewoonlijk te wenschen over, afgezien nog van de somwijlen op rekening der ruimtebeperking te schrijven difformiteiten (pes equinovarus, etc.). Die ruimtebeperking kan bij vroegtijdigen dood van één der vruchten voeren tot het ontstaan van een foetus compressus, foetus papyraceus. Een tweede reden, waardoor de levenskansen voor tweelingvruchten minder goed worden, is dat de zwangerschap dikwijls vroegtijdig of ontijdig wordt afgebroken. Ik vond op 189 gevallen er 60 van vroegtijdige tegen 129 van tijdige baring, dus 1 tegen 2; anderen geven nog veel ongunstiger cijfers, zoo b.v. Pinard 3 tegen 1. Zeldzaam is het, dat een der eieren abortief wordt uitgestooten en de ontwikkeling van de tweede vrucht doorgaat tot het normale einde en nog zeldzamer, dat in de laatste zwangerschapsweken een der vruchten gemacereerd uitgestooten wordt en de geboorte der andere, levende vrucht niet dadelijk volgt.

') J. J. Knap Gz. Een acardiacus met bijbehoorende placenta. Ned. Tijdschr. v. Verlosk en Gyn. XI. 1900, pag. 141.

Sluiten