Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat altijd het inbrengen van een dikken metalen katheter zonder eenige moeite mogelijk is zoodra slechts het ostium urethrae gepasseerd is. Eindelijk is hiermede in overeenstemming het feit, dat bij de verschillende vormen van achteroverplaatsing de verschijnselen der incarceratie niet op hetzelfde tijdstip der zwangerschap beginnen.

Bij de volkomen retroflexie beginnen de incarceratie verschijnselen meestal aan het einde der derde zwangerschapsmaand, bij de partiëele retroflexie aan het einde der vierde maand, en bij de totale retroversie later, soms eerst in de zesde maand der zwangerschap of zelfs nog later. Wanneer druk op de urethra de oorzaak der urineretentie was, zoude het verschil tusschen de volkomen retroflexie en de volkomen retroversie niet te verklaren zijn. Doch wel is dit mogelijk, wanneer men bedenkt, dat de in fig. 147 afgebeelde volkomen retroversie slechts ontstaan kan, als de verbinding tusschen cervix en blaas eene zeer losse is. Alleen bij de totale retroversie heeft misschien de ten slotte ontstaande direkte druk op de urethra meer beteekenis voor het tot stand komen der retentie dan de verschuiving der urethr aal wanden. Eveneens kan, in de latere phasen van het lijden, de in het blaaslumen uitpuilende portio vaginalis een soort van klep in de blaas vormen, of zelfs de blaas in twee gedeelten scheiden en zoodoende de urineloozing nog meer bemoeilijken, doch voor het begin der mictiestoornis levert dit geen verklaring. De daarvoor hier boven gegeven verklaring wordt nog aannemelijker doordat men de urineretentie, zij het dan ook slechts bij wijze van uitzondering, ook ziet optreden ten gevolge eener verplaatsing van corpus en cervix uteri alleen naar boven ten gevolge eener haematocele retro-uterina.

De diagnose is in den regel uiterst eenvoudig en gemakkelijk. Voor er incarceratie is, zal men de retroflexio uteri gravidi nooit anders dan toevallig herkennen, door een om andere redenen ingesteld bimanueel onderzoek.

Bestaat er incarceratie, dan is de typische anamnese voldoende om met eene aan zekerheid grenzende mate van waarschijnlijkheid de diagnose te stellen.

Sluiten