Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kind dood is en de baring uiterst lang duurt, niet wachten zal met de perforatie en cranioclastextractie, zoodra er daarvoor voldoende ontsluiting is, spreekt van zelf.

Te sterke weeën. Ook hier hebben wij slechts met een relatief begrip te doen. Zooals gezegd, regelt zich in het algemeen de kracht der weeën naar den weerstand, dien de uterus ondervindt bij zijn pogingen, om zich van zijn inhoud te ontdoen. Sterke contracties komen dus in den regel eerst als zij noodig zijn en reeds boven is er op gewezen, dat bij aanzienlijken weerstand de sterkste weeën nog te zwak kunnen blijken.

Een enkele maal komt het echter voor, dat de kracht der contracties overmatig groot is in verhouding tot den te overwinnen weerstand. Dergelijke te sterke weeën leveren gevaar op voor een zeer snelle uitdrijving der vrucht. Zulk een partus praecipitatus kan aanleiding geven tot verscheuring van het perineum, afscheuren van de navelstreng van den buikwand der vrucht, plotseling losscheuren van de placenta en zelfs tot inversio uteri. Op de bekende wijze de doorsnijding van den schedel regelen, is onder deze omstandigheden de eenige noodige en ook afdoende therapie.

Tetanus uteri. Hieronder verstaat men een nagenoeg permanente, zeer pijnlijke contractie der baarmoeder, waardoor tevens de baring absoluut niet vordert. De kans hierop bestaat vooral, wanneer door mislukte en slecht uitgevoerde pogingen tot inwendige keering de uteruswand sterk geprikkeld is geworden. Vroeger was de toediening van secale tijdens den partus niet zelden aanleiding tot het optreden van min of meer tetanische uteruscontracties. Tegenwoordig wordt die toestand af en toe waargenomen als de dilatator van Tarnier te sterk en snel de cervix rekt. Van daar de straks gegeven raad het instrument zuinig te gebruiken, en de elastische rekking slechts zeer voorzichtig te doen plaats hebben.

Het grootste gevaar, dat de tetanus uteri oplevert, is dat de

Sluiten