Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een helper aan den handdoek naar beneden laat trekken. Bepaald noodig is echter ook dit middel niet.

De verdere bijzonderheden in constructie der verschillende tangen ter zijde latende en, waar nu verder over den forceps gesproken wordt, denkende aan dien van Na egel e, krijgen wij allereerst de vraag ter beantwoording: wat wij van de tang verwachten, wat wij er mede kunnen doen? Daarop luidt het antwoordt, dat wij van de tang verwachten, dat zij zal dienen als een stevig handvatsel en houvast voor het hoofd, zoodat wij het hoofd er mede naar beneden kunnen trekken en tevens, zoo noodig, het er mee kunnen draaien en van positie doen veranderen. Zoowel het een als het ander kan nu slechts gebeuren, wanneer de tang den schedel goed vast pakt en dit kan weer niet geschieden, zonder dat het hoofd min ol meer gedrukt wordt, dus in de tang beklemd raakt. Dat een dergelijkt druk voor het kind niet onverschillig is, spreekt vanzelf en niet minder duidelijk is het, dat die druk nooit sterker dan noodig is mag uitgeoefend worden en niet te lang achtereen mag duren. De bouw van de tang is er op berekend, om een normalen kinderschedel over de dwarse almeting te vatten, zoodat de tubera parietalia ongeveer midden in de vensters komen te liggen. Vat men den schedel met de tang in een andere afmeting, dan is dat altijd een grootere, dus een ongunstige afmeting. Ongunstig, want gaat men dan tiekken, wat niet mogelijk is zonder de tang tevens dicht te drukken, dan oefent men een te sterken druk uit op den schedel en zijn inhoud. Dit is al dadelijk een punt van beteekenis, dat men bij de forcipale extractie in het oog dient te houden. Maar ook wanneer men den schedel gunstig gepakt heeft, wordt deze, zooals gezegd, gedrukt en al is de druk dan zoo gering mogelijk, toch kan hij bij langeren duur gevaarlijk worden door belemmering van de intracraniëele circulatie. Vandaar de algemeene regel, dat men bij ietwat moeilijke forcipale extracties telkenmale eene periode van trekken laat afwisselen met eene periode van rust. Al zou de operateur daaraan niet denken ter wille van het kind, dan herinnert hem zijn eigen vermoeidheid wel aan dit voorschrift. Maar hij dient dan

Sluiten