Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al zijn er reeds nu enthousiasten die de nieuwe methode per se boven de oude verkiezen, zoo is het toch zeker verstandig de operatie, als men haar wil uitvoeren, voorloopig te beperken tot de gevallen van bestaande infectie van het genitaalkanaal en dan zal de toekomst leeren in hoeverre de nieuwe operatie werkelijk eene verbetering is.

Eene afzonderlijke korte bespreking verdient de operatie van Porro, de sectio caesarea met opvolgende supravaginale amputatie of totale exstirpatie van den uterus. Als meest voorkomende indicaties voor deze operatie dienen genoemd te worden de volgende toestanden: 1° de aanwezigheid van intramurale fibromyomen der baarmoeder, die geen enucleatie toelaten; 2°. ernstige infectie van den baarmoederwand, waardoor de prognose der conservatieve sectio caesarea zeer slecht wordt; 3°. een zoodanige graad van litteekenstenose der vagina, dat daardoor het afvloeien der lochiaalsecreta nagenoeg onmogelijk zou worden, en eindelijk 4°. somwijlen ook de osteomalacie. Slechts de laatste indicatie vereischt eenige nadere toelichting. Als genezingsmiddel tegen de osteomalacie wordt, zooals vroeger besproken is, de verwijdering der ovaria met succes toegepast. De operatie van Porro is dus daarbij slechts geindiceerd, omdat dan tevens de ovariën weggenomen worden. Voor dengene, die niet aan het doen van laparotomieën gewend is en die niet in een goed ingericht ziekenhuis opereert, is het zeker gemakkelijker den uterus te laten zitten en eenvoudig na de hechting der baarmoederwond de breede banden af te binden en de ovariën weg te nemen. Anders staat de keuze geheel aan den operateur, zoodat men dan ook zeggen moet, dat somwijlen de osteomalacie eene indicatie voor P o r r o' s

operatie oplevert.

De uitvoering der operatie heeft op de volgende wijze plaats. Totdat het kind uit de baarmoeder gehaald is, gaat alles gelijk bij de conservatieve sectio caesarea. Daarna wordt de operatie echter eene zuiver chirurgische en heeft men zich te

Sluiten