Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

temperatuur dalen en den stank der afscheiding verdwijnen. Hoe men dit verklaren moet weet ik niet. Men kan er natuurlijk gemakkelijk allerlei geleerde quasi-verklaringen over fanFig. 384. taseeren, doch dat heeft geen zin. Het feit zelf staat

vast en ik heb het zoo dikwijls waargenomen, dat ik nooit dadelijk met de omslachtigere en voor de vrouw onaangenamere uterus-irrigatie begin.

Wanneer de koorts en de stinkende afscheiding blijven bestaan, zonder dat er naast den uterus eenige afwijking te bespeuren valt, dan verricht men eene intra-uterine irrigatie. Men gebruikt ook daarvoor de oplossing van 1 hypermanganas kalicus op 4000 water en verricht de irrigatie met behulp van een Fig. 385.

uteruskatheter.

Van de talrijke modellen van uteruskatheter bevalt mij voor dit doel de katheter van D o 1 é r i s het best en wel in den oorspron" kelijken vorm (fig. 384) waarbij men de beide armen van den katheter door vingerdruk uit elkander beweegt. Bij deze irrigatie heeft men er nauwkeurig op te letten dat, voor men begint, de lucht geheel uit de slang en den katheter verwijderd is.

Men houdt daartoe den aan de slang bevestigenden katheter vertikaal zoo dat het einde boven het vloeistofniveau is. Daarna laat men den katheter langzaam zakken tot het vocht er begint uit te loopen en knijpt

Dol ér is dan de slang dicht. Voor men met het instru¬

ment in de vagina gaat, laat men wat vocht uit den katheter

loopen en daarna brengt men het instrument spuitende in.

Om zijn vingers niet noodeloos vuil te maken, zal men

liefst de intraüterine irrigatie verrichten terwijl de portio

vaginalis in het speculum voor het gezicht toegankelijk is

o-emaakt. Het kan echter ook zonder speculum en sommigen ö

meenen dat men dan, door de vrije beweegbaarheid van den

66

Sluiten