Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toediening van 5—10 milligram morphine bij patiënten met een zgn. idiosyncrasie tegen dit voortreffelijke geneesmiddel. Ik heb herhaaldelijk den indruk gekregen, dat de morphine, wel verre van de hartactie te schaden, veeleer als een tonicum voor de zieke hartspier moet worden beschouwd. Men staat soms verbaasd, hoe lang onze uraemische patiënten onder doelmatige morphine-inspuitingen blijven leven. Ik heb wel eens den indruk gekregen alsof zij van de morphine leefden en ik vermoed, dat anderen dezelfde ervaring zullen hebben opgedaan.

Dat de morphine, subcutaan toegediend, soms het ontstaan van het'zg. Cheyne-Stokes' ademhalings-phaenomeen kan in de hand werken, lijdt geen twijfel, doch nadeel heb ik hiervan niet waargenomen. Zwaarder weegt de ongewenschte werking van dit geneesmiddel op den eetlust. Voor velen is het een waar dyspepticum. Ook valt het niet te ontkennen, dat de gevoeligheid voor de morphine vrij spoedig begint te verminderen, zoodat weldra grootere giften moeten worden toegediend om een voldoende euphorische werking te verkrijgen. Men zal daarom spaarzaam en niet te vrijgevig zijn in de toediening van deze kostelijke artsenij. De individueele reactie tegenover de morphine schommelt binnen wijde grenzen.

De heroine, een derivaat van de morphine, en ook in dezelfde dosis voorgeschreven (3 X d. 5 mgr.), werkt soms gunstig op de dyspnoe en den hoestprikkel der nierlijders, die in de latere stadiën verkeeren. In het algemeen acht ik de heilzame werking van dit middel toch onzeker.

Ook andere narcotica (laudanum, codeïne, pantopon), kunnen eene sedatieve werking ontvouwen, doch lang niet in die mate als de morphine, al ben ik overigens over de resultaten van het nieuwste opiumpraeparaat, het pantopon, zeer tevreden. In het algemeen komen de laatste middelen slechts in aanmerking, waar men eene minder snelle en eene zwakkere narcotische werking wenscht uit te oefenen.

Als euphorica nervina zijn middelen als antipyrine, salipyrine,

Sluiten