Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelijk hij ot het desabestuur verkoos, moesten in 1851, toen de resident Buijn de huizen in de desa's op rijen wilde geplaatst hebben, eerst de erven door de eigenaars amal gemaakt worden, dat wil zeggen, ten algemeenen nutte afgestaan.

In het Eindrésumé I 143 leest men eveneens, dat zij, die erven in individueel bezit hebben, ze mogen verkoopen, verpanden, verhuren, wegschenken, enz., mits de plaatselijke desaregelingen er zich niet tegen verzetten.

Op Midden-Java konden zij, die erfbezitters zijn, er meestal op blijven wonen, al praesteerden ze geen diensten (Résumé I 144).

De rechten der minderjarigen werden, als het mogelijk was, ook geëerbiedigd (Rés. I 144\

In Bagelen kreeg iemand, die zijn desa verlaten had, zijn erf terug, als hij terugkeerde. Hetzelfde werd in Rembang verklaard (Rés. I 160).

Die een verlaten erf in bezit neemt, moet het weder afgeven, als de erfgenamen het opvorderen, zegt men in Bagelen.

Er zal wel geen lang betoog toe noodig zijn om aan te toonen, dat het recht van vrije beschikking over de woonerven, het amalmaken daarvan, het erfrecht van vrouwen, van minderjarigen enz , zich niet zou voordoen, als in den grond der zaak de bevolking overtuigd was, dat de woonerven desagrond waren, dat is gemeentegrond

Er bestaan zeker gemeentegronden, men vindt zeker overal gronden, welke aan de desa, aan een groep personen, aan godsdienstige instellingen behooren, even goed als in de meeste landen van Europa, doch alsdan zijn de gemeentegronden ook gemeenschappelijk ontgonnen, alsdan zijn de gronden, welke aan godsdienstige instellingen toekomen, op een bepaalde wijze uit het verkeer gebracht, evenals plaats heeft met de gronden, aan vorsten of hoofden toegekend.

Zoo het geoorloofd is bij de thans nog bestaande onzekerheid een meening te uiten, dan zal deze, met het oog op de bovenaangestipte verschijnselen, wel moeten zijn, dat het recht der bewoners op de woonerven volgens hunne zienswijze bijzonder veel weg heeft van eigendom; dat tegenover zulk een recht de bewering onaannemelijk is, dat de woonerven, zelfs als zij zoogenaamd individueel worden bezeten, gemeente- of desagronden

Sluiten