is toegevoegd aan uw favorieten.

Lijkverbranding of lijkbegraving?

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Christelijke oudheden vindt men dan ook dergelijke voorwerpen: voor de kinderen speelgoed, voor de vrouwen toiletartikelen, voor de handwerkslieden gereedschap (veelal ten onrechte geduid als martelaarswerktuigen); ook wel bijgeloovige dingen b.v. kleine klokjes, die dienden om de booze geesten verre te houden. Meestal echter gaf men den doode gewijde voorwerpen mee, medailles, wijwater, naderhand relikwieën der martelaren. En dan werd het lijk in een sarkofaag geborgen of geschoven in een schuifgraf, het hoofd gericht naar het Oosten, de hemelstreek van het paradijs, het land van de verrijzenis van Christus. Nu komt in de IIIde eeuw de allerbloedigste vervolging. In de twee eerste eeuwen hielden de Christenen hun godsdienstoefeningen regelmatig in privaatwoningen. Maar toen in de derde eeuw de Kerk de legale vormen had aangenomen van een begrafenisgenootschap, werd het H. Misoffer gevierd, hetzij in de katakomben, hetzij in de bovengrondsche cella of memoria, die elke katakombe bezat. Zoo trad het graf in • nog inniger verband met de religie. Want, werden de H. Geheimen in de katakomben gevierd, dan koos men daartoe voor den gewonen kerkdienst het voornaamste martelaarsgraf, en de grafsteen van het arcosolium verving de altaartafel in sigma-vorm. En toen nu de katakomben geregelde vereenigingsplaatsen van den kultus geworden waren, is men ook begonnen, de martelaarsgraven meer luister bij te zetten.

Van groote beteekenis voor de bestendiging van het idee en de praktijk van het begraven acht ik inderdaad de ontwikkeling van de vereering der martelaren. Toen de martelaar zich had losgemaakt uit de schaar der »geloovige zielen", groeide de toenadering tusschen Christus en den Martelaar, tusschen het kruisoffer van Christus en het levensoffer van den Martelaar. En men zou het stuitend gevonden hebben, dat, terwijl Christus begraven was, het lichaam van den Martelaar werd verbrand. Voortaan werden Christus en de martelaar dan ook niet gescheiden aan het altaar; op het altaar rustte Christus, en onder het altaar, in het arcosolium^ rustte het gebeente der martelaren.

Met name werd het H. Misoffer op de graven der martelaren opgedragen in tijden van vervolging, en zoo groeide, ook door