Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorbehoud het Pruisische Jonkerdom, dat besloten had ElzasLotharingen te behandelen als een land onder militaire bezetting en het alle recht op een onafhankelijk bestaan en op persoonlijke waardigheid ontzegde.

De oorlog van 1914 was het werk der jonkers. Men weet hoe Duitschland dien gevoerd heeft; het heeft in het binnenland van Elzas-Lotharingen een schrikbewind ingesteld en aldus getoond, dat de Elzas-Lotharingers in zijn oog steeds vreemdelingen en vijanden bleven. De vrede zal niet eer volgens de eischen van het recht hersteld worden, dan wanneer Metz en Straatsburg aan het Fransche Vaderland zijn teruggegeven, evenzeer

als Brussel en Antwerpen aan hun Belgisch Vaderland.

* *

GEDURENDE DEN TEGENWOORDIGEN OORLOG.

De Duitsche pers heeft in den laatsten tijd talrijke artikelen gepubliceerd, waarin zij haar verontwaardiging uitdrukt over het feit, dat zelfs Franschen die tegen iedere gedachte van annexatie zijn, niettemin verklaren, dat de teruggave van Elzas-Lotharingen slechts een herstel is van het in 1871 geschonden recht.

Misschien is in zekere gevallen die verontwaardiging oprecht, want sedert 1870 beschouwden de overgroote meerderheid der Duitschers die gewesten als echte Duitsche landen, die weder aan het moederland gekomen waren. Op het gezag van officiëele verklaringen, meenden zij, dat het grootste deel der bevolkingen van de geannexeerde streken in zijn lot berustte, en dat de protesten slecht kwamen van een handvol onverzoenlijken. Dat verklaart de verbazing en de verbittering welke door de voorvallen te Zabern in geheel Duitschland werden gewekt.

Maar sedert 1914 hebben de Duitschers die eerlijk zijn wel moeten erkennen, dat alle pogingen van verduitsching, die sedert veertig jaren waren aangewend, schipbreuk hebben geleden. Immers, in de plaats van Elzas-Lotharingen als Duitschen grond te beschouwen, heeft de Duitsche Regeering die landen als veroverd gebied behandeld. Buiten zichzelf gebracht door het feit, dat meer dan 12.000 Elzas-Lotharingers kans hebben gezien het land te verlaten om dienst te nemen in het Fransche leger, heeft zij bijzondere maatregelen getroffen tegen de bewoners van het Rijksland die in het Duitsche leger dienen, en heeft zij hen nooit behandeld als de andere Duitsche soldaten. Bijna allen zijn naar het Russische front gezonden en stelselmatig

Sluiten