Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kerk zoovele moeilijkheden baarde ; de aftreding van Karei was zonder 's Pausen machtiging niet geldig; kettersche keurvorsten hadden geen recht om een keizer van het heilig Roomsche rijk te kiezen : om al die redenen weigerde de Paus den nieuwgekozene te erkennen. Vandaar eene verwijdering tusschen Paulus IV en Ferdinand, waarvan de Protestanten gretig gebruik maakten. Op den rijksdag van Augsburg in 1559 hitsten zij den vorst aan, gewapenderhand tegen den Paus op te trekken. Gelukkig was Canisius daar. Door zijne raadgevingen en veel meer door zijne gebeden wist hij eene verzoening tusschen Paus en Keizer tot stand te brengen, en dit had ten gevolge, dat de rijksvorsten besloten tegen de zoogenaamde Hervorming te strijden en den waren godsdienst in Duitschland te verdedigen.

Het jaar daarop werd Paulus IV opgevolgd door Pius IV, die al aanstonds twee gewichtige zaken ter hand nam : eene algeheele verzoening met Ferdinand en de heropening der Kerkvergadering van Trente. Ook dit laatste had eigenaardige moeilijkheden, daar de keizer, door valsche raadgevers misleid, ernstige bezwaren maakte zoowel tegen de heropening zelve als tegen de plaats, waar zij zou bijeenkomen. Ook drong hij er op aan, dat men den leeken de Communie onder twee gedaanten, en den priesters het huwelijk zou toestaan. En wederom was het Canisius, die in dit hachelijk werk met de pauselijke gezanten samenwerkte, om den keizer te kennen te geven, dat de Paus deze twee laatste verlangens niet kon bevredigen, en hem voor 's Pausen wenschen omtrent de Kerkvergadering over te halen. En ook hier zegepraalden wederom Canisius' deugd en voorzichtigheid; de keizer legde zich bij alles neder. Deze gewichtige dienst en het daarop redden van tallooze zielen verwierf hem de buitengewone eer, dat de Paus „aan zijn dierbaren zoon Petrus Cani-

Sluiten