Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

helden dat kleine, lage kloosterken al bemachtigd, en waren door de ramen en de opengebroken deur naar binnen gesprongen.

Met blooten degen stonden zij in de gang, en dreigden ieder, die weerstand bood, overhoop te steken. Dat gaf een angst onder die arme vrouwen ! Eenige meenden, dat haar laatste uur gekomen was, twee, die in hare cel waren gebleven, waanden, dat hare Zusters reeds vermoord waren, en wachtten thans, met gevouwen handen biddend, eenzelfde lot. Middelerwijl groeide de verwarring voortdurend aan, te meer daar het meerendeel van dat krijgsgespuis nog niet eens wist, met welk doel zij hier waren. ,,Waar is de papist ?" schreeuwden eenigen, die dachten, dat zij een of anderen priester hier moesten gevangen nemen. ,,A1 die wijven moeten met ons mede naar Den Bosch !" tierden anderen, en zoo bulderde het voort, totdat het eindelijk aan Moerkercken gelukte de orde een weinig te herstellen. Hij, als de leider van dien laffen aanval, trad nu met den ontblooten degen in de vuist naar de Overste, en schreeuwde haar toe : ,,Ik heb last gekregen het klooster te vernielen en den eenen steen niet op |den anderen te laten, zoo gij mij niet het lichaam van Juffrouw van Valckenissen toont!"

Nu hadden eindelijk de verbijsterde nonnen zekerheid omtrent het doel van den aanslag. Reeds hadden zij dit vermoed en geducht, misschien door geheime inlichtingen uit 's Hertogenbosch. Eenige dagen te voren had de Overste dan ook een kleine koffer laten maken, om, in geval zij moesten vluchten, daarin het eerbiedwaardig lijk te besluiten. Op het oogenblik van den woesten aanval hadden een paar Zusters ijlings den schat daarin neergelegd, en eene had, zonder het te weten, ook eene kleine zilveren godslamp in den vorm van een hart, die gewoonlijk in het koor hing, daarbij gesloten, daarop Nkerlands Heiligen II. 12

Sluiten