Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedachte ging hij direct, evenwel met de grootste voorzichtigheid, op weg.

«Kom terug!» riep Sikes plotseling hardop. «Terug, zeg ik, terug!»

Door deze onverwachte onderbreking der doodelijke stilte om zich heen en door het luid roepen van Sikes, dat onmiddellijk daarop volgde, schrikte Olivier zoo hevig, dat hij bijna bewusteloos neerviel. Hij liet zijn lantaren vallen, en wist zelf niet, of hij wegvluchten of verder naar binnen zou gaan. Toen werd het roepen herhaald — een licht werd zichtbaar — het beeld van twee verschrikte, half gekleede mannen boven aan den trap dook vaag voor zijn oogen op — een felle lichtstraal — een luid gedruisch — 1 ook toen ergens kraken, waarvan hij zich geen rekenschap kon geven — waarna hij achterover tuimelde.

\ oor een oogenblik was Sikes geheel verdwenen, doch onmiddellijk daarop werd hij weer zichtbaar en pakte hij Olivier bij den kraag, nog eer de rook weggetrokken was. Hij schoot zijn pistool op de mannen af, die al reeds achteruit gegaan waren, en tilde den jongen in de hoogte.

«Klem je stijver nog met je arm aan me vast,» zei Sikes, terwijl hij hem door het raam tilde. «Geef me een doek aan, Toby! Ze hebben hem getroffen! GauwiVreeselijk, wat bloedt de jongen!»

Toen ontstond er een aanhoudend geklingel en gerinkel, waarbij zich het kletteren van wapenen voegde. Daarna een door elkaar geschreeuw van luide mannenstemmen, en het gevoel, alsof hij met grooten spoed over een ongehjken bodem weggedragen werd. Weldra werd het geruisch in de verte steeds onduidelijker, een ijzig koud gevoel kwam over hem — en eindelijk zag noch hoorde hij iets meer.

Sluiten