Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze het best om dan zoo lang te wachten, tot het weer terug zou wezen.

«Heb je ook verder nog iets te bevelen, jongenheer?» vroeg ik. En toen kruiste Harry beide armen, zette een been voorop, zag mij bevelend in de oogen en zei: «na het diner, wil ik twee taartjes, twee sinaasappelen en twee beschuitjes met jam hebben; en melk om er bij te drinken. Verder is jongejuffrouw Nora gewoon nog een half glaasje frambozen limonade te krijgen — en ik ook.»

«Ik zal alles bestellen, zooals de jongenheer het hebben wil,» zei ik onderdanig, waarop ik de kamer verliet.

Tegen den avond ging ik nog eens naar boven, om te zien, hoe het weggeloopen paartje het maakte. Harry zat toen op den grond en hield de rechterhand van Nora in de zijne. Groote tranen rolden over haar wangen en overvei'moeid en half slapend leunde zij met haar hoofdje op zijn schouder.

«De jongejuffrouw schijnt een beetje moe te zijn, jongenheer,» zei ik.

«Ja, Cobbs, dat is ook zoo; ze is wat moe. Ze is het ook niet gewoon om van huis te zijn, en daarom is ze nu weer gaan huilen. Kan je haar ook soms een gebraden appeltje brengen, Cobbs?» Ik geloof, dat ze dan wel weer vroolijk zal worden, want daar houdt ze toch zooveel van.»

Ik bracht aanstonds een gebraden appel, welke Harry haar voorzichtig met een lepeltje voerde, en er nu en dan zelf ook een hapje van nam, wat zij niet eens merkte, omdat ze zoo slaperig en verdrietig was.

«Wat zou je er denken, jongenheer,» zei ik toen, «wanneer ik eens de blakers gaf, en ge beiden naar bed ging.»

Sluiten