Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

golden werd. Slavenwerk zou voor Smike niets geweest

zjjn daar was hij aan gewend. Harde slagen zou hij ook

van zelf sprekend aangenomen hebben, want daarin had hij zich reeds jaren achtereen kunnen oefenen!

Maar nauwelijks had men opgemerkt, hoe zeer hij Nicolaas lief had. of men had niets anders meer voor hem over dan striemen en builen, striemen en builen, 's morgens, 's middags en 's avonds. Anders niets dan mishandelingen. Squeers werd jaloersch op den invloed, die zijn nieuwe onderwijzer zoo spoedig op Smike had; daarom haatte hij en zijn getrouwe echtgenoote hem om het zeerst en de arme Smike moest het alles maar weer ontgelden. Nicolaas zag dit zeer duidelijk in en menigmaal balde hij onopgemerkt de vuisten, wanneer zijn arm vriendje zoo

behandeld werd.

Op zekeren avond liep Nicolaas half in wanhoop met lange passen de leerkamer op en neer, en zag opeens Smike, schreiend, het hoofd voorover op zijn lessenaar gebogen, zitten.

«Och, huil zoo niet!» zei Nicolaas met ontroerde stem,

«ik kan het niet aanzien.»

«Ze zijn tegenwoordig onmenschelijker voor me dan ooit,»

snikte de jongen.

«Ja, dat weet ik,» stemde Nicolaas toe.

«Wanneer U er niet was, Meneer, ging ik te gronde,» zei de arme verschoppeling. «Ze zouden me vermoorden —

ja, dat deden ze zeker!»

«Je zult het gauw weer wat beter hebben,» antwoordde Nicolaas, treurig het hoofd schuddend, «als ik maar eerst weg ben.»

«Weg?» riep Smike, en zag ontzet op.

Sluiten