Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

duidelijker merkte hij op, hoe zij door de liefde, die zij anderen gaf, haar eigen leven gelukkig maakte. Daar waren hijvoorbeeld de drie kindertjes uit de buurt, die zij les gaf in lezen en schrijven, en die onbeschrijfelijk veel van haar hielden en dan Vader Lampe zelf! Wat wist zij hem moed in te spreken en op te vroolijken, wanneer hij 's avonds, doodmoe van zijn werk thuiskwam. En dan kreeg zij voortdurend bezoek van allerlei jonge meisjes en ook jongemannen uit den omtrek, die bij haar hun hart kwamen uitstorten wanneer zij verdriet hadden, ol raad kwamen vragen wanneer zij in moeielijkheid waren. Altijd had zij dan een woord van troost, en nooit ging iemand van haalbeen zonder een gevoel van opbeuring. Gebroeders Barbox schaamde zich eigenlijk zelf een beetje, toen hij haar op zekeren dag vertelde, dat hij uit Londen gegaan was om, wat men noemt zijn verjaardag uil den weg te gaan, er bijvoegende, dat hij wenschte maar nooit geboren te zijn.

Zoo iets kon Phöbe niet begrijpen! Te wensclien nooit geboren te zijn, — en daarbij de middelen te bezitten, iedereen 0111 zich heen blij en gelukkig te kunnen maken, in staat te zijn alle armen te kunnen helpen en steunen! Hoe was zoo iels mogelijk?

Den dag onmiddellijk daarop vertrok Gebroeders Barbox naar Londen, en keerde van daar terug met een klein muziekinstrument — een soort van miniatuur-klaviertje zonder pooten.

Begelrecht van het station begaf hij er zich mee naar het huisje van Phöbe, verzocht haar de oogen dicht te doen, nam het kantkussen weg, en legde in plaats daarvan het muziekinstrument op haar schoot.

Dat was een vreugde voor het arme kind! Het was haar

Sluiten