Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kamers verhuurde en iets verder in de straat aan den overkant haar tenten had opgeslagen.

Jemmy van Mevrouw Lirriper nu was eigenlijk niet haar kleinkind, hoewel hij zeker met een ieder, die beweerde, dat hij heelemaal geen familie van haar was, een bokspartij zou begonnen zijn. Hij was alleen maar bij haar aan huis geboren en zijn ongelukkige, jonge moeder had hem met vreugde overgelaten aan de zorg van de lieve, oude dame, toen zij deze wereld voor goed had moeten verlaten. Want Jemmy's vader was reeds vroeger gestorven, en hij zou in de groote, wijde wereld geen enkel mensch gehad hebben, die zich om hem bekommerde, wanneer niet de lieve, oude Mevrouw Lirriper bereid geweest was hem bij zich te houden, en hem als haar kleinkind aan te nemen.

«Met Gods hulp zullen de Majoor en ik, naar onze beste krachten voor hem zorgen», had zij gezegd — en zij had woord gehouden ook.

De Majoor had een oprechte vriendschap voor Mevrouw Lirriper en woonde al sinds drie jaar bij haar aan huis, toen Jemmy's moeder er kwam. Daarom had Mevrouw Lirriper dan ook met den Majoor samen ernstig overdacht, of zij haar wel in haar huis zou opnemen. En de Majoor had haar naar zijn allerbeste weten geraden; hij vond het altijd heerlijk wanneer hij Mevrouw Lirriper een dienst bewijzen kon.

Toen nu Mevrouw Lirriper den armen wees als kind had aangenomen, had de Majoor er erg op gestaan «Peetoom» van hem te worden. En zoo was het gekomen, dat de kleine naar hem «Jemmy» genoemd werd. De Majoor toch heette James Jackman, en Jemmy was een afkorting van James.

Sluiten