Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelegenheden dan een pret had! Niets minder dan de jongen zelf.

Maar wat Mevrouw Lirriper een angst uitstond, wanneer Jemmy wel eens het huis uitliep en maar niet terug kwam, laat zich daarentegen met geen woorden beschrijven. En de Majoor was waarlijk niet minder ongerust en zenuwachtig bij zulke gelegenheden.

Op zekeren dag, Jemmy was toen vijf jaar oud, was hij weder op zulk een geheimzinnige wijze verdwenen. Om elf uur 's morgens had men hem nog gezien, maar van dat uur af wist niemand, wat er verder van hem geworden was. De Majoor rende naar het bureau van de courant, alwaar hij een nauwkeurige beschrijving van het verloren geraakte kind gaf, en een belooning liet uitschrijven voor een ieder, die den jongen aan zijn Grootmoeder terug bezorgde. Deze advertentie verscheen juist vier-en-twintig uren later, nadat Jemmy al lang weer terug gevonden was.

Toch heeft Mevrouw Lirriper het blad, waarin de advertentie voorkwam haar leven lang bewaard, omdat dit de eerste woorden waren, die van haar lieveling gedrukt stonden!

Ondertusschen was zij zelf en ook de Majoor hoe lateihet op dien bewusten dag geworden was, het hoofd meer en meer kwijt geraakt, en beiden waren er vast van overtuigd, dat Jemmy gestolen geworden was en vielen de politie zeer hard, omdat zij meenden, dat deze niet genoeg moeite in het werk stelde, om het kind op te sporen.

«Maak U toch niet zoo vreeselijk ongerust, Mevrouw,» zei de beambte, haar aldus trachtende te troosten, «alles zal zich wel spoedig ophelderen. Wij hebben de stellige ervaring opgedaan, dat over het algemeen de menschen

Sluiten