Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jezuïetencollege voor 4000 personen, de synagoge Emanuel, de bank van Californië enz. De bevolking, welke in 1848 slechts 1000 zielen bedroeg, telde in 1900: 342 782 zielen. Van de inrichtingen van onderwijs noemen wij het Cooper Medical College, de medische afdeeling der universiteit van Californië, de Cogswell Technical School en een hoogere school voor jongens en een voor meisjes. Er bestaan een Society of Californian Pioneers met interessante verzamelingen, een California Academy of Science, een California Historical Society en een Geographical Society of the Pacific. De stad bezat 11 groote schouwburgen, een marinehospitaal, een stedelijk hospitaal, een Magdalena-asyl, een verbeterhuis en onderscheiden weeshuizen. De nijverheid telde in 1900 : 4002 ondernemingen met 41 978 arbeiders en een produktiewaarde van 133 069 416 dollar, waaronder 3 groote suikerraffinaderijen (11177 181 dollar), 102 machinefabrieken en gieterijen (8 366 967 dollar), 11 exportslagerijen (5221 839 dollar), koperen tinsmederijen, fabrieken voor vruchtenconserves, looierijen, schoenfabrieken, houtzaagmolens en brouwerijen. Van veel grooter beteekenis is echter de handel, vooral met Hawaï en O. Azië. In 1903 werd voor een waarde van 36 454 283 dollar ingevoerd en voor 33 502 616 dollar uitgevoerd. Het overzeesch verkeer omvatte in 1904: 2,1 millioen, het kustverkeer 4,5 millioen ton. San Francisco is het eindpunt van den Central Pacific- en van den Southern Pacificspoorweg. In het presidio, de 600 H.A. groote verblijfplaats van de militaire reserve der Unie, dat zich 6 Ion. langs de Gouden Poort uitstrekt, liggen twee

regimenten aer unie. ren L. van Lobos i'omt aan den Grooten Oceaan liggen de Seal Rocks, waar zich

nonaeraen zeeleeuwen bevinden, die nooit gestoord worden. Verder is er het Cliff House met groote openbare baden. De door de aardbeving van 18 April 1906 aangerichte schade wordt op meer dan 350 millioen dollar geschat; het aantal verwoeste huizen bedroeg 25000.

De eerste Europeesche nederzetting in deze streek werd in 1776 door Franciscaner monniken gesticht. Bijna in denzelfden tijd werd er een militaire post (presidio) gevestigd en werden eenige huizen gebouwd. De nederzetting trok eenige avonturiers, zoodat zij in 1848, toen goud in Californië werd ontdekt, 1000 inwoners telde. De bevolking nam nu snel toe (1852: 34 776 inwoners). De stad werd een broeinest van misdadigers, totdat de uit burgers gevormde Vigilance Committees in 1851 en 1856 in korten tijd de orde herstelden.Branden (1849—1851) en een aardbeving (1906) verwoestten groote gedeelten van de oorspronkelijk uit houten gebouwen bestaande stad, die echter met groote energie en voortvarendheid telkens schooner herbouwd werd.

Sangu, een belangrijke rechter zijrivier van den Kongo in Fransch Kongo, ontspringt met haar voornaamste bronrivier dicht bij de grens van DuitschKameroen in een 500—800 m. hoog bergland, is echter vanaf 4° N. Br. bevaarbaar.

Sang-ay, de meest werkzame van alle vulkanen in Ecuador, ligt op 2° Z. Br. op de Cordillera de los Upanos, een tak van de O. Cordilleras, en is 5323 m. hoog. Hij had voor het eerst een hevige uitbarsting in 1728, waarna de uitbarstingen verbazend snel op elkander volgen. De opgebouwde kegel steekt 1600— 1700 m. boven het 3600 m. hooge grondgebergte uit. Op den Sangay ligt sneeuw.

Sang-er, Willem, Matthijs Hendrik, een Nederlandsch geneeskundige, geboren te Bergen-op-Zoom, den 27sten October 1833, studeerde te Leiden en promoveerde aldaar op een dissertatie: „Opmerkingen omtrent de zoogenaamde Engelsche ziekte, Rachitis congenita". Hij vestigde zich als arts te 's Gravenhage en werd in 1867 benoemd tot hoogleeraar in de verloskunde en de leer der vrouwenziekten aan de universiteit te Groningen. Behalve een aantal bijdragen in het „Tijdschrift voor Geneeskunde", in de „Berliner klinische Wochenschrift" enz. schreef hij een zeer geprezen: „Handboek der verloskunde"(4de druk, 1896. In 1896 trad hij als hoogleeraar af en overleed den 15den Februari 1898.

Sang-erhausen, een arrondissementshoofdstad in het Pruisische distrikt Merseburg, ligt aan de Gonna en aan een tweetal spoorwegen en telt (1905) 12 439 inwoners. Men vindt er vier kerken, een gymnasium, een rosarium van de vereeniging van Duitsche rozenvrienden en onderscheiden fabrieken. Zij is een der oudste steden van Thuringen.

Sang-gau en Sekadau, een afdeeling van de residentie Westerafdeeling van Bonieo, bestaat uit de landschappen Sanggau en Sekadau. Het eerste omvat het stroomgebied van de Sekajanrivier, die in het gebergte op de grens van Sambas ontspringt, een aantal zijrivieren, waaronder de Mengkiang opneemt, en bij de hoofdplaats Sanggau in de Kapoeas valt; het zuiden van dit landschap wordt door de Kapoeas doorstroomd. Tot Sekadau behoort een gedeelte van de Kapoeas met de zijrivieren Sekadau, Ajah en Belitang. Behalve sommige streken langs de Kapoeas en de Belitang is de oppervlakte overal zeer bergachtig. De bevolking bestaat uit Dajaks, Maleiers, uit een vermenging van Dajaks met Maleiers, Hindoe-Javanen en Boegineezen. De voornaamste bezigheden zijn landbouw en de inzameling van boschprodukten. De froud- en diama.ïito'ra.vprii Hip

door Chineezen en Maleiers wordt uitgeoefend. neemt

af. De hoofdplaats Sanggau telt (1905) 2345 inwoners.

Sang-i-eilanden of Sangir-eilanden, een groep eilanden ten N. van de Minahassa, is een onderafdeeling van de afdeeling Sangi- en Talaud-eilanden van de residentie Menado op Celebes. Zij liggen op ongeveer 125°30' O. L., tusschen 2°7'30"—5° N. Br. De voornaamste zijn Sangi of Groot-Sangi, Siauw en Tagoelandang. De eilanden zijn, behalve aan de kusten, bergachtig en vulkanisch. Op Groot-Sangi bevindt zich de Goenoeng Awoe, op Siauw de Goenoeng Api. Er wordt handel gedreven in timmerhout en copra. Verder wordt er landbouw, vischvangst en weverij uitgeoefend. De hoofdplaats is Taroena.

Sangi- en Talaudeilanden is een afdeeling van de residentie Menado, die de Sangi- of Sangireilanden en de Talaud- of Talauereilanden omvat. De hoofdplaats Taroena telt (1905) 6092 inwoners.

Sangir-eilanden. Zie Sangi-eilanden.

San Giuliano, Antonino, marchese di, een Italiaansch staatsman, geboren te Catania den 10den December 1852, studeerde in de rechten, was van 1879—1882 burgemeester (sindaco) te Catania en werd in 1882 in de Kamer van Afgevaardigden gekozen. In het eerste Kabinet Gwlitti was hij van 1892—1893 onderstaatssecretaris voor Landbouw, Handel en Nijverheid, in het tweede Kabinet Pelloux minister van Posterijen en Telegrafie. In Maart

Sluiten