Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2nSimOjm-n, waarin n en m geheele getallen voorstellen. In zuren van deze samenstelling kunnen dan de waterstof-atomen geheel of gedeeltelijk door één of meer metalen worden gesubstitueerd, waardoor normale, zure. of basische zouten ontstaan. De rol van het water in de silicaten is onzeker. Al het water, dat vóór roodgloeihitte ontwijkt, beschouwt men als kristalwater. Vele silicaten vertoonen een wisselende samenstelling, doordat zij uit isomorfe mengsels bestaan, waarbij het voorkomt, dat verschillend geconstitueerde silicaten, bijv. de plaglioklasen zich in alle verhoudingen isomorf met elkander kunnen mengen. De silicaten onstaan op verschillende wijzen. Zie verder Kiezelzure zouten.

Silicium (kiezel, Si), een scheikundig element, komt niet in vrijen toestand in de natuur voor, maar slechts gebonden aan zuurstof als kiezelzuuranhydried (Si02, kwarts, opaal, vuursteen enz.) en in den vorm van kiezelzure zouten (silicaten), welke de vormenrijkste klassen der mineralen omvatten. Na zuurstof vormt silicium het hoofdbestanddeel der aardkorst. Met ijzer vormt het in de hoogovens in groote hoeveelheden ferrosilicium. Het kan door kalium natrium, magnesium en aluminium bij betrekkelijk lage temperatuur uit zijn verbindingen worden afgescheiden. Siliciumfluoried levert bij het Smelten met natrium silicium, natriumfluoried en siliciumnatriumfluoried. Bij het smelten van liet produkt met natrium en aluminium ontstaat een legeering van silicium en aluminium, welke bij behandeling met zoutzuur silicium leveit. Amorf silicium vormt een bruin poeder (soortelijk gewicht 2,35), geleidt de electriciteit niet, lost in fluorwaterstofzuur op, is gemakkelijk smeltbaar, destilleert in den electrischen oven, verbindt zich met fluorium bij gewone, met chloor, broom en zwavel bij hoogere temperatuur, met stikstof bij 1000° C. en met koolstof en borium in den electrischen oven. Bij verhitting aan de lucht, gemakkelijker in zuurstof, verbrandt het totkiezelzuur (Si02). Na gloeiing ontbrandt het niet bij witgloeihitte, is zeer moeilijk smeltbaar, verbindt zich niet met zwavel, verbrandt echter in zwaveldamp en wordt door smeltend salpeter niet aangetast. Bij het smelten met koolzure kali vormt het kooloxied en scheidt koolstof af. Niet gegloeid silicium wordt door zuren niet aangetast, lost echter, evenals gegloeid silicium, in kaliloog op. Het atoomgewicht is 28.4. Gekristalliseerd silicium dat met amorf uit de aluminiumlegeering wordt verkregen, vormt zwarte metaalglanzende, in teruggekaatst licht roodachtige, evenals ijzerglans iriseerende kristallen met een soortelijk gewicht van 2,49, is harder dan glas, zachter dan topaas, smelt in den electrischen lichtboog, verbrandt in fluorium en in fluorwaterstof tot kiezelfluoried, in droog chloor tot kiezelchloried, in vochtig chloor en in zuurstof tot kiezelzuur. Het lost in heete, geconcentreerde kaliloog op en wordt door een mengsel van fluorwaterstofzuur en salpeterzuur a,angetast. Ook heeft men een grafietachtige modificatie van het silicium verkregen. Silicium is, evenals koolstof, vierwaardig en vertoont in scheikundig opzicht daarmede overeenkomst, welke zich zóó ver uitstrekt, dat men verbindingen met waterstof en en zuurstof kon bereiden, welke volledig beantwoorden aan de koolstofverbindingen. Silicium werd in 1823 door Berzelius, gekristalliseerd silicium door Sainte Claire Deviüe ontdekt.

Silistria (Bulgaarsch: Selistra), een grensstad in Bulgarije en een Donauhaven (omzet van den handel in 1902: 3377010 francs) ligt op den rechteroever van de hier 2,5 km. breede Donau en was vroeger een strategisch belangrijke Turkschevesting. Het bezit 2 ellendige voorsteden, 12 moskeeën, 27 scheeps- en een stoommolen, looierij, lakenweverij en tuinbouw en telt (1905) 12001 inwoners. De stad, het oudeDurostorum (thans Distor) was sedert 1400 een speelbal tusschen de Walachen en Turken totdat zij omstreeks 1550 de zetel van een Turkschen stadhouder werd. Zij werd in 1595 door de Turken in de asch gelegd en bood in 1811 slechts 5 dagen weerstand aan de Russen. Daarentegen verduurde zij in den oorlog van 1828—1829 twee belegeringen en gaf zich eerst na 6 maanden over aan generaal Langeron, terwijl de Russen in 1854 onder Paskewitsj het beleg van Silistria onverrichter zake moesten opbreken. In 1877 werd deze stad opnieuw door de Russen belegerd en na den wapenstilstand van Februari 1878 door de Turken ontruimd. De vestingwerken, welke volgens het verdrag van Berlijn gesloopt moesten worden, bestaan thans nog.

Silius Italicus, TiberiusCatius,een Romeinsch dichter, geboren in 29 n. Chr. uit een aanzienlijk geslacht, werd in 68 consul en bestuurde daarna de provincie Azië, doch begaf zich later uit eigen beweging naar zijn goederen in Campanië en stierf in 101 den vrijwilligen hongerdood. Wij hebben van hem het gedicht:,,Punica",bestaande uitl7 boeken, een vrij droog verhaal van d«n Tweeden Punischen Oorlog naar Livius en Polybius. Het is o.a. uitgegeven door Erneeti (2 dln., 1791—1792).

Silk (Engelsch = zijde) heet een glanzende dameskleedingstof, waarvan de ketting bestaat uit katoen en zijde en de inslag uit kamgaren.

Sillery, een klein dorp in het departement Manie, ligt aan de Vesle, het Marne-Aisnekanaal en het Ooster spoorwegnet, bezit een kerk uit de 12de, èt 13de eeuw, en heeft beroemden wijnbouw (110 H.A.) Het telt (1901) 601 inwoners.

Silliman, Benjamin, een Amerïkaansch natuurvorscher, geboren den 8sten Augustus 1779 te Trumbull in Connecticut, studeerde aan het Yale College te Newhaven en werd aldaar in 1802 hoogleeraar in de scheikunde. In 1805 bezocht hij Europa. Hij maakte zich zeer verdienstelijk door de bevordering van de natuurwetenschappen in NoordAmerika, vooral door de uitgave van het „American Journal of science and arts" (sedert 1818), waarin hij ook talrijke eigen chemische, physische en geologische onderzoekingen publiceerde. Hij schreef nog: „Journal of tra veis in England, Holland and Scotland" (3 dln., 2de druk, 1820), „A short tour between Hartford and Quebec" (2d« druk 1824), „Elements of chemistry" (2 dln., 1831), en „Consistency of discovery of modern geology with the Sacred History of the creation and deluge" (1837). In 1851 volbracht hij weder een reis naar Engeland en het vaste land van Europa en beschreef haar in „Narrative of a visit to Europe in 1851" (2 dln., 6de druk, 1858). Hij hield wetenschappelijke voorlezingen in bijna alle groote steden der vereenigde Staten. In 1853 legde hij zijn professoraat neer en overleed den 24sten November 1864. Te Newhaven werd in 1884 een gedenkteeken voor hem opgericht.

Silliman, Benjamin, een zoon van den vorige,

Sluiten