Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Silva, José da. Zie Mendes Leal.

Silva Leal, José Maria da, een Portngeesch letterkundige en dichter, geboren den 8s,en October 1812, bewoog zich reeds vroeg in de vrijzinnige richting, welke eene volslagen omkeering veroorzaakte in de Portugeesche letterkunde, een richting, vooral aangewezen door Herculano, Gastüho en Garrett. Aan het door Garrett gestichte conservatorium schonk hij als secretaris eeen ongemeenen bloei. In 1840 werd hij ambtenaar en toen benoemd tot secretaris-generaal van de distrikten Santarem en Portalegre, later tot burgerlijk gouverneur van Coimbra en Angra. Nadat hij niet minder dan 50Spaansche en Fransche stukken voor het tooneel bewerkt had, werd hij de lieveling van het publiek door zijn operette: „O Bejo"(de kus) met muziek van Frondoni. Daarop volgden: „O conselho dos dez", „Una par de luva", „Bom homen de outro tempo"(met muziek van Capuiros), „Um sonho" en „Intrigante d'Veneza". Ook als journalist was hij ijverig werkzaam en stichtte: .,0 Beja flor"(1838), „O Elenzo"(1839), „A Fama" (1843), ,,0 Oculo" (1848), „O Bibliophilo" (1849) en het „Archivo pittoresco", de „Illustraijao" enz. Tevens redigeerde hij de „Revista Universal Lisbonense" (van 1845—1849) en het „Boletin de Architectura e Archeologia". Verder was hij lid der commissie van beoordeeling van dramatische werken. In 1861 nam hij zijn ontslag als staatsambtenaar en overleed den 20sten Maart 1883.

Silva, Luis Augusto Bebello da, een Portngeesch geschiedschrijver, geboren te Lissabon den 2dea April 1822, werd journalist en redacteur van het officieele blad „Diario do Governo". Hij heeft het uitgebreide werk van Santarem över de diplomatieke betrekkingen van Portugal met het buitenland vervolgd met 3 deelen (17—19,1858—1860) en leverde een: „Historia de Portugal nos Seculos XVII e XVIII"(5 dln., 1860—1871); bovendien schreef hij onderscheiden geschiedkundige romans en eenige drama's. Na 1848 werd hij bij herhaling tot volksvertegenwoordiger gekozen en onderscheidde zich door zijn redenaarstalent. In 1849 werd hij secretaris van den Staatsraad, in 1853 lid van de Academie, in 1859 raad van onderwijs, in 1862 lid van de Eerste Kamer en in 1869 staatsraad en minister van Marine. Hij overleed den 19den September 1871.

Silvanus is de naam van een Italiaanschen god van de bosschen, weiden en kudden, van de grenzen en de hoeven, die op het platteland algemeen werd vereerd en ook als spokende aardgeest gevreesd was. De dichters vereenzelfdigden hem, evenals Faunus, met Pan en Silenus en namen ook het bestaan van meerdere Silvanen aan. Hij wordt voorgesteld als een gebaard man met een dierenvel over den linkerarm, een krans van dennegroen op het hoofd en laarzen aan de voeten, terwijl hij in de eene hand een dennetak en in de andere een snoeimes houdt.

Silvanus (verkort Silas) is de naam van den Joodschen schriftgeleerde, die den apostel Paulus op diens tweede zendingsreis totKorinthebegeleidde.

Silvela y Le-Vielleuze, Francisco, een Spaansch staatsman, geboren den 15den December 1843 te Madrid, studeerde in de staatswetenschappen en maakte zich door letterkundig werk bekend. In 1869 in de Cortes gekozen, sloot hij zich bij de conservatieven aan, was van 187!)—1880 minister van Binnenjandsche Zaken, van 1883—1884 van

Justitie en van 1890—1891 weder van Binnenlandsche Zaken. Hij stichtte de jong-conservatieve partij, als hoofd waarvan hij na den dood van Canovas del • Castillo herhaaldelijk de regoering geleid heeft. Hij overleed den 29s'en Mei 1905 te Madrid.

Silvestre, Paul Armand, een Fransch schrijver, geboren den 18den April 1837 te Parijs, bezocht de Polytechnische school, werd inspecteur en later directeur van het archief bij het ministerie van Financiën en in 1892 inspecteur van Schoone Kunsten. Hij maakte zich in de eerste plaats bekend door een reeks dichtbundels in den geest der „Parnassiens", bij de eerste waarvan „Rimes neuves et vieilles"(1896) George Sand een voorrede schreef. Tot 1900 verschenen 12 bundels. Daarnaast was hij sedert 1881 buitengewoon vruchtbaar als schrijver van min of meer gewaagde prozavertalingen, die regelmatig in den „Gil Bias", den „Echo de Paris" en het „Journal" verschenen en van 1881—1895 in ongeveer 30 dln. werden vereenigd. Als kunst-criticus verscheen van af 1888 ieder jaar een deel „Le nu au Salon" van hem. Verder schreef hij verschillende opera-teksten en de drama's in verzen: ,,Grisélidis"(1891), zijn hoofdwerk, waarvan Massenet in 1901 een operabewerking gaf, „Izéyl"(1893) en „Tristan de Léonois" (1897). Meester van den vorm in proza en poëzie, mist hij echter bij de behandeling van belangrijke onderwerpen ernst en diepte. Hij overleed den 20sten Februari 1901 te Toulouse. In 1905 werd aldaar en in 1906 te Parijs een gedenkteeken voor hem opgericht.

Silvretta is de naam van een gebergte, dat tot de Rhaetische Alpen behoort en zich uitstrekt over gedeelten van Zwitserland, Tirol en Vorarlberg, en wel tusschen den Albulapas (2315 m.), de hoogvlakte van Davos, Schlappiner Joch (2164m.), Montafon, Silbertal, Klostertal, Arlberg, Stanzer, Oberinntal en Engadin. Het bestaat uit 4 afdeelingen, n.1. de Fermnntgroep (ook wel eigenlijke Silvretta- of Jamtaler groep), welke zich naar het N. O. tot het Zeinis- en Fimberjoch uitstrekt, en uitgestrekte gletschers, grootsche dalen en hooge toppen, zooals den Piz Linard (3414 m.), den Piz Buin (3312 m.), den Fluchthorn (3408 m.), den Augstenberg (3223 m.). den Verstanklahorn (3. 01 m.), den Silvrettahorn (3 248 m.) enz. bezit, de Verwallgroep, ten N. van de Fermuntgroep met de Patteriolspitsen (3059 m.), deKuclienspitze(3170m.), den Rifier (3160 m.), den Blankahom (3130 m.) enz., de Samnaungroep in het N. O., hoofdzakelijk om het Samnaundal gelegen, met den Piz Mondin (3147 m.), den Muttler (3298 m.), den Stammer Spitz (3258 m.) enz., en de Scaletlagroep, van den Albulapas tot het Vereinadal, welke waaiervormig geleed is, door diepe dalen en onderscheiden passen (waaronder de berijdbare Fluelapas, 2389 m.) wordt doorsneden en den Piz Kesch (3422 m.), den Piz Urtsch (3273 m.), den Piz Vadred (3221 m.) en den Piz Blaisun (3204 m.) bevat.

Si-Maloer, Simeuloe, Poeloe Babi of Varkenseiland!, een eiland in den Indischen Oceaan, ten W. van Sumatra's Westkust gelegen, behoort tot de onderafdeeling Tada Toean van de afdeeling Westkust van Atjeh. Het is verdeeld in de distrikten Simeuloe, Teupah, Leukoeën, Salang en Sigoelei.

Simancas (in de Oudheid Septimanca), een

Sluiten